Giorgos B.

Giorgos B. : 'Eντιτορ της ιστοσελίδας. Γεννήθηκα το 1979 και είμαι από την Πόλη. Δεν καταλαβαίνω πολλά πράγματα, για αυτό και διαβάζω, όσο μπορώ. Ενδιάφεροντα/χόμπι: Ντοκιμαντέρ, κρασί, πινγκ πονγκ, τένις - διάφορα όπως όλες και όλοι.

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: Ο Λάρκιν τα χει διαλύσει όλα γιατί είναι παιχταράς και βάζει τα πάντα, από λέι απ, μέχρι τρίποντα υπό πίεση και μερικά απίθανα circus shots - δηλαδή σουτ προορισμένα για νούμερο τσίρκου.

Επίσης η Εφές, ακόμη και αν δεν είχε το περίφημο πλάνο Αταμάν για άνοιγμα του γηπέδου με άλλους τρεις σουτέρ και εφαρμογή spread pick n roll, πάλι θα επωφελούταν από μέσες άκρες την ίδια απόδοση. Ο Λάρκιν φέτος δεν πιάνεται και δεν θα πιανόταν ακόμη και αν έπαιζε στην πιο ασόβαρη ομάδα της διοργάνωσης, τη Χίμκι. Τα όσα βλέπουμε από εκείνον βασικά τα βλέπουμε για πρώτη φορά έτσι κι αλλιώς, ακόμη κι εμείς που χουμε συνηθίσει να μιλάμε για τα πρώτα φάιναλ φορ και πόσο γαμάτα ήτανε.

Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2020 14:45

H επιστροφή του Coach B. και η προοπτική της.

Αν υποθέσουμε πως κάπου υπάρχει ένα μπαούλο, όπου ασφυκτιούν στριμωγμένες όλες οι μαλακίες που έχουν κατά καιρούς ειπωθεί γύρω από το μπάσκετ, τότε με το άνοιγμα του μία από τις πρώτες που θα ελευθερωθεί θα είναι πιθανότατα η εξής: "O Μπαρτζώκας πήρε την Ευρωλίγκα με την ομάδα του Ίβκοβιτς". O πιο εμφατικός τίτλος της πρόσφατης ιστορίας της διοργάνωσης είχε την υπογραφή του νέου (και παλιού) κόουτς ζωγραφισμένη παντού στο παρκέ της Ο2 του Λονδίνου, για τον απλούστατο λόγο πως εκείνος ήταν ο προπονητής του Ολυμπιακού τότε. Ήταν εκείνος που μπαινόβγαινε κάθε μέρα στα αποδυτήρια, εκείνος που έπρεπε να κρατήσει τις ισορροπίες εντός τους, να αναθέσει τους ρόλους στο παρκέ, να αντικαταστήσει τους τραυματίες και τους περίεργους (Ντόρσεϊ), να προετοιμάσει το πλάνο ενόψει του επόμενου αντιπάλου και φυσικά ενόψει του φάιναλ φορ.

Χαμός στην ουρά της οκτάδας γίνεται πλέον στην Ευρωλίγκα, καθώς οι συνεχόμενες νίκες του Αστέρα, η αναμενόμενη ανάκαμψη της Φενέρ, ο χαβαλές της Χίμκι και η εκτός έδρας επικράτηση του (ψυχολογικά ανανεωμένου) Ολυμπιακού έχουν φέρει επτά ομάδες σε απόσταση μόλις δύο νικών. Καθώς μάλιστα οι ερυθρόλευκοι έχουν δύο συνεχόμενα παιχνίδια στο ΣΕΦ την επόμενη εβδομάδα και ο Ζοτς επιστρέφει στην Πόλη, φαίνεται πως οι μέχρι πρότινος πληγωμένοι ισχυροί της διοργάνωσης θα ανακάμψουν κι άλλο, με το ταβάνι τους να είναι φυσικά ολότελα διαφορετικό. Θα έλεγα πως από την μάχη για την πρόκριση στα πλέι οφ δεν θα έπρεπε να ξεγράφουμε ούτε τη Ζαλγκίρις, που έπαιξε τρίτο συνεχόμενο καλό ματς, απλά η Ρεάλ στην έδρα της σπάνια παιζεται.

Kαθώς οι πυρκαγιές στη Νέα Νότια Ουαλία - και όχι μόνο - της Αυστραλίας συνεχίζουν να μαίνονται, στην υπηρεσία της ενημέρωσης σχετικά έχει τεθεί ο πλέι μέικερ των Σαν Αντόνιο Σπερς, Πάτι Μιλς. Ο Μιλς είναι αυτόχθονας Αυστραλός (Αβορίγινας) και στο πολύ πρόσφατο παρελθόν, μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο, είχε συμπράξει με την εταιρεία εγκατάστασης υδροπάνελ, Zero Mass Water, προκειμένου να μεταφέρει πόσιμο νερό σε έξι απομονωμένες κοινότητες, που υποφέρουν από περιόδους μακράς ξηρασίας, τονίζοντας πως η πρόσβαση στο νερό αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα.

Λες και ήθελαν να δώσουν υλικό για το γιορτινό "μακρινό ριμπάουντ", οι Φενέρ και Βαλένθια δημιούργησαν ένα άκρως τρελό και απίθανο φινάλε σε κανονική περίοδο και παράταση στην Πόλη, που έδωσε έξτρα χρώμα στην 16η αγωνιστική της Ευρωλίγκα. Ο Ερυθρός Αστέρας πέτυχε μία πολύ σημαντική νίκη στην Αγία Πετρούπολη, ενώ η Ρεάλ πιστοποίησε την ανωτερότητα της αυτό τον καιρό, περνώντας από το ΟΑΚΑ με άνεση πρωταθλήτριας.

Η Ρεάλ Μαδρίτης συνέχισε την ξέφρενη πορεία της τις μέρες που πέρασαν στην Ευρωλίγκα, καταλαμβάνοντας πλέον την πρώτη θέση και δείχνοντας σταθερά εδώ και καιρό ως η καλύτερη ομάδα. Στη διπλή αγωνιστική που ολοκληρώθηκε χθες, η Εφές της παραχώρησε τα σκήπτρα της κυριαρχίας, χάνοντας από την θαυμάσια ΤΣΣΚΑ του Δημήτρη Ιτούδη, που φαίνεται πως αποκτά μέταλλο νικητή με ολοκαίνουριο ρόστερ. Οι Ρώσοι δείχνουν να μαθαίνουν να κερδίζουν σε δύσκολες έδρες, καθώς είχαν περάσει και από τη Βαρκελώνη και αν θέλετε τη γνώμη μου θα παλέψουν για την τετράδα μέχρι το τέλος, κάτι που συνιστά επίτευγμα πρώτου μεγέθους.

(φωτό από το greekreporter.com)

Ομολογώ πως έχω διασκεδάσει αφάνταστα με τα βραβεία του ΠΣΑΤ, όσο τα έχω παρακολουθήσει φυσικά, μη νομίζετε. Η επαφή μου περιορίζεται σε ο,τι διαβάσω στα social media στα κενά μεταξύ άλλων ασχολιών, όμως και πάλι το όλο ζήτημα έχει την πλάκα του. Όχι τοσο (σε ο,τι με αφορά) λόγω της διαμόρφωσης των αποτελεσμάτων, που έτσι κι αλλιώς σχεδόν κάθε χρόνο είναι για τα πανηγύρια, όσο λόγω των αντιδράσεων σε αυτά, οι οποίες και αυτές με τη σειρά τους τεντώνουν τα όρια του κωμικού.

Η 12η αγωνιστική της Ευρωλίγκα πέρασε σαν κρύος χειμωνιάτικος αέρας και αυτό όχι επειδή κρύωσε κάπως ο καιρός. Διάφορες ομάδες (Μπαρτσελόνα, Ρεάλ, Εφές) ανέβασαν το τέμπο της επιθετικής παραγωγής, πραγματοποιώντας εντυπωσιακές εμφανίσεις, ενώ κάποιες ακόμη προσέφεραν ταυτόχρονα σκορ και συγκινήσεις (Φενέρ, Άλμπα). Κερδισμένος του διημέρου πάντως αναδεικνύεται μάλλον ο ταπεινός Ερυθρός Αστέρας, που πήρε μεγάλη νίκη επί της Μιλάνο, όπως και ο ελληνικός πολιτισμός, ο οποίος από ο,τι φαίνεται εσχάτως ανέκαμψε. Ναι σου λέει, αυτά τα ντέρμπι θέλουμε, λες και δεν υπήρχαν εξαιρέσεις στο παρελθόν και λες και πρόκειται για κανένα φοβερό κατόρθωμα να μην πλακωθούν οι πάντες μεταξύ τους στις σφαλιάρες ή στα μπινελίκια. Τέλος πάντων, πάμε μια βόλτα στα όσα κυριότερα συνέβησαν το διήμερο.

Παρά τα διάφορα ενδιαφέροντα ματς απ, η 11η αγωνιστική της Ευρωλίγκα κύλησε χωρίς το μεγάλο παιχνίδι, πέραν του συναρπαστικού φινάλε στο Αστέρας-Βαλένθια. Περιελάμβανε παρόλα αυτά αξιοσημείωτες ομαδικές επιδόσεις από πλευράς ελληνικών ομάδων, μία καταπληκτική εμφάνιση της ΤΣΣΚΑ μέσα στη Βαρκελώνη και φυσικά την ανεπανάληπτη επίδοση του Σέιν Λάρκιν, που έβαλε 10/12 τρίποντα απέναντι στη δύστυχη Μπάγερν. Όπως λέει και ο φίλος μου ο Δημήτρης Χ., τέτοιοι παίκτες είναι ο βασικός λόγος για να βλέπεις μπάσκετ. Διαφωνώ πλήρως βέβαια, οπότε πάμε στις κατηγορίες μας, χωρίς να ασχοληθούμε με κάποια παιχνίδια που παραήταν αδιάφορα.

Από το "φακ γιου Τζίτζι Ντατόμε" μέχρι το "μέι άι πλιζ γιου του πλέι ε λιτλ μπιτ ντίφενς", ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς χρησιμοποιεί κάθε μορφή διαπροσωπικής επικοινωνίας, προκειμένου να κάνει τους παίκτες του να παίξουν καλύτερα. Το αναπάντεχο ρεκόρ 3-7 των Τούρκων μετά τις πρώτες 10 αγωνιστικές σηκώνει από μπινελίκια μέχρι στοχαστικές βόλτες εσωτερικής αναζήτησης σε πάρκα με λιμνούλες και πάπιες, καθώς το γκραν φαβορί της φετινής διοργάνωσης ακροβατεί μεταξύ των τελευταίων και προτελευταίων θέσεων.

Σελίδα 1 από 40

Basketballguru.gr 2018 All righs reserved.      Designed and Developed by Web Rely