Ilias Iliadis

Σπάνια διασταύρωση βόρειας και νότιας Ελλάδας, καθώς αν και μεγάλωσα στην Θεσσαλονίκη, πέρασα τα κρίσιμα φοιτητικά μου χρόνια στην Πάτρα. Σπιτόγατος από μικρός, λατρεύω τα comics, το Star Wars, τα video games και φυσικά το μπάσκετ. Στα άμεσα σχέδια μου είναι να αποκτήσω σκύλο, τον οποίο θα ονομάσω Shaq.

Συνεχίζοντας την κουβέντα μας για τον Mike D’ Antoni, είναι νομίζω καιρός πια να πάψουμε να νοσταλγούμε το παρελθόν και να πραγματοποιήσουμε ένα μικρό ταξίδι ως το Texas, την πόλη στην οποία κατοικοεδρεύει πλέον ο Αμερικανο – Ιταλός προπονητής. Το ταξίδι αυτό θα έχει έναν αμιγώς ερευνητικό χαρακτήρα, καθώς στο σημερινό δεύτερο μέρος του κειμένου θα ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στην επιθετική λειτουργία των Houston Rockets, πάντα υπό το πρίσμα της έννοιας του gravity αλλά και της γενικότερης φιλοσοφίας του πρωταγωνιστή μας, που αναλύσαμε στο πρώτο μέρος. Με άλλα λόγια ετοιμαστείτε για πολύ pick n roll, τρίποντα και τρέξιμο στο ανοιχτό γήπεδο.

Τον τελευταίο περίπου χρόνο, μελετώντας άρθρα ξένων site γύρω από το αμερικάνικο μπάσκετ, συναντώ όλο και πιο συχνά την λέξη gravity (βαρύτητα), έναν όρο που χρησιμοποιείται από συγκεκριμένους (λίγους) αναλυτές για να περιγράψει υπό ένα διαφορετικό πρίσμα μερικές από τις καλύτερες και πιο αποτελεσματικές επιθέσεις της εποχής μας. Στην αρχή θεώρησα ότι αποτελεί απλώς ένα καινούριο σχήμα λόγου, που γεννήθηκε από την ανάγκη μας να ξεφύγουμε λίγο από τετριμμένες εκφράσεις και σχόλια, τα οποία καλώς ή κακώς κυριαρχούν στο αθλητικό μας λεξιλόγιο. Έπειτα όμως άκουσα το ίδιο ακριβώς πράγμα από το στόμα του Mike D’Antoni, στην συνέντευξη τύπου μετά το τέλος του αγώνα με τους Pelicans την προηγούμενη εβδομάδα. Στο γεγονός αυτό συνυπολογίστε πως η εν λόγω έννοια απαντάται σχεδόν αποκλειστικά σε κείμενα που αφορούν τους Rockets, τους Warriors και τους Spurs, τρεις δηλαδή από τις καλύτερες ομάδες της λίγκας σήμερα. Μετά από όλα αυτά ήταν σαφές στα μάτια μου, πως το ζήτημα διαθέτει ενδεχομένως περισσότερες προεκτάσεις από όσες πίστευα εξαρχής. Ας το εξετάσουμε λοιπόν, λίγο πιο αναλυτικά, προσπαθώντας σε δύο μέρη να μπούμε όσο πιο βαθειά γίνεται στο μυαλό ενός εκ των πρωτοπόρων κόουτς του καιρού μας. Ας "διαλύσουμε" τον Mike D'antoni, χρησιμοποιώντας αρχικά την δύναμη της βαρύτητας.

Τετάρτη, 06 Δεκεμβρίου 2017 11:12

Χάρτινοι ήρωες

Το παρόν κείμενο έχει γραφτεί εντελώς αυθόρμητα, αργά χθες το βράδυ. Με αφορμή κάποια συμβάντα που έλαβαν χώρα πρόσφατα στο ΝΒΑ, μας δίνεται νομίζω η ευκαιρία να κουβεντιάσουμε ορισμένα ζητήματα που σχετίζονται με, αλλά στην πραγματικότητα ξεπερνάνε τα στενά όρια του αθλητισμού. Πριν όμως περάσουμε στο θέμα μας, επιτρέψτε μου να σας διηγηθώ ένα πολύ ωραίο comic που διάβασα την προηγούμενη εβδομάδα.

Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017 05:44

H επίθεση των Warriors, part 3: Hybrid Offense

Στο pt 1 του αφιερώματος για την επίθεση των Warriors, είδαμε με ποιο τρόπο χρησιμοποιούν την φόρμουλα του EPV για να αξιολογήσουν την αξία της κατοχήες. Στο pt 2 περιγράψαμε την βασική αρχή που διέπει το παιχνίδι τους (pace and space) και τώρα ήρθε η ώρα να δούμε πώς αυτά τα δύο μεταφράζονται στα όσα συμβαίνουν εντός γηπέδου. (Φωτό εξωφύλλου από espn.com).

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017 08:17

Η επίθεση των Warriors, pt 2: Pace and Space

Στο πρώτο μέρος του αφιερώματος για την επίθεση των Warriors είδαμε πώς οι Πολεμιστές αντιλαμβάνονται την αξία της κάθε κατοχής και τα πιθανά ενδεχόμενα της, μέσω του στατιστικού EPV (Expected Possession Value). Στο σημερινό δεύτερο μέρος θα αφήσουμε στην άκρη την θεωρία και θα ρίξουμε μια πιο διεξοδική ματιά στο τρόπο ανάπτυξης των Golden State Warriors, μελετώντας κυρίως τις βασικές αρχές που διέπουν την επιθετική τους λειτουργία. Όλα τα στατιστικά που παρουσιάζονται στο άρθρο αφορούν την σεζόν 2016 – 2017, καθώς είμαστε ακόμα στην αρχή της φετινής χρονιάς και είναι πολύ νωρίς για οποιουδήποτε είδους συμπεράσματα.

Για πάρα πολύ καιρό, διδασκόμασταν να παρακολουθούμε έναν αγώνα μπάσκετ υπό το πρίσμα ενός συνόλου άγραφων κανόνων, που προέρχονται κατά βάση από την συλλογική εμπειρία όλων εκείνων των ανθρώπων που υπηρέτησαν το άθλημα από την στιγμή της γέννησης του. Μην σουτάρεις τρίποντα μετά από ντρίπλα. Φρόντισε να εκμεταλλεύεσαι τα miss match στο ποστ. Μην έχεις στην ομάδα σου τον Javale Mc Gee. Ύστερα ήρθαν οι Golden State Warriors. H καθολική κυριαρχία τους την τελευταία τριετία στα παρκέ του ΝΒΑ έχει σταθεί ικανή να διαφοροποιήσει ριζικά τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε και αναλύουμε το μπάσκετ και να επιβεβαιώσει την άποψη πως τίποτα δεν μένει αναλλοίωτο στον χρόνο. Μετά και την περσινή τους παράσταση στα playoffs, έχει έρθει νομίζω η ώρα να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στην επιθετική τους λειτουργία, αναζητώντας ταυτόχρονα τις αιτίες που μας αναγκάζουν να τους θεωρούμε ως μια από τις καλύτερες ομάδες όλων των εποχών.

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017 09:08

Tα 3+1 πρόσωπα του Καρμέλο Άντονι

O Carmelo Anthony γεννήθηκε στις 29 Μάιου του 1984 στην συνοικία Red Hook, στην περιοχή του Brooklyn της Νέας Υόρκης, ως το νεότερο από τα συνολικά τέσσερα αδέρφια του. Ο πατέρας του - με καταγωγή από το Πουέρτο Ρίκο - έφυγε νωρίς από την ζωή, χτυπημένος από την επάρατη νόσο όταν ο Carmelo ήταν μόλις δύο ετών, με αποτέλεσμα η ευθύνη της ανατροφής των παιδιών να περάσει αποκλειστικά στην μητέρα του. Τα χρόνια που ακολούθησαν ήταν δύσκολα, κυρίως από οικονομικής πλευράς, γεγονός που ανάγκασε την οικογένεια να ΄΄ξενιτευτεί΄΄, μετακομίζοντας λίγο καιρό μετά στην πόλη της Βαλτιμόρης. Δυστυχώς όμως για τον Melo (που τότε ήταν 8 ετών), η κατάσταση δεν έδειξε να βελτιώνεται ούτε στο καινούριο αυτό περιβάλλον, καθώς η γειτονιά στην οποία εγκαταστάθηκε χαρακτηριζόταν ως μία από τις πιο κακόφημες ολόκληρης της Βαλτιμόρης, με την εγκληματικότητα και το εμπόριο ναρκωτικών να ανθούν. Ο Carmelo όμως δεν το έβαλε κάτω και αποφάσισε να αφοσιωθεί αποκλειστικά στο μπάσκετ, με την ελπίδα κάποια μέρα να καταφέρει να γίνει επαγγελματίας και να εξασφαλίσει ένα καλύτερο αύριο για αυτόν αλλά και την οικογένεια του. Σύμφωνα μάλιστα με τον Kenny Minor - έναν από τους παιδικούς του φίλους - η δύσκολη πραγματικότητα που αντιμετώπιζε καθημερινά, τον βοήθησε να ιεραρχήσει καλύτερα της προτεραιότητες του και να δουλέψει ακόμα πιο σκληρά. Ο αθλητισμός φάνταζε εκείνη την περίοδο, ως η μόνη ρεαλιστική διέξοδος.

(Η φωτογραφία είναι από άρθρο του ιστότοπου newsit.gr, δεν την βγάλαμε εμείς.)

Καταρχάς να πω ότι συμφωνώ 100% με τον Σφαιρόπουλο στο θέμα με τον Παπανικολάου. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, τον είχε προειδοποιήσει τουλάχιστον δυο φορές πριν τον διώξει, αλλά εκείνος επέμενε. Επιπλέον, αν θυμηθούμε το καλοκαίρι και τα παιχνίδια της Εθνικής, ο συγκεκριμένος παίκτης βγάζει συνέχεια έναν μόνιμο, αδικαιολόγητο στα δικά μου μάτια εκνευρισμό (κάτι που φάνηκε και χθες). Όλοι μας ξέρουμε ότι το ζήτημα της πειθαρχίας μέσα σε μια ομάδα είναι από τα πιο σημαντικά. Για να μην μακρηγορώ, κατά την γνώμη μου ο Σφαιρόπουλος έπραξε σωστά για τρεις βασικά λόγους.

Λίγο πριν την έναρξη της σεζόν και συγκεκριμένα την προηγούμενη Πέμπτη, το ΝΒΑ μέσω του κομισάριου Adam Silver και οι ιδιοκτήτες των ομάδων, αποφάσισαν την μερική αναδιάρθρωση της διαδικασίας του draft. Η πρόταση που ψηφίστηκε με συντριπτική πλειοψηφία (28-1-1) αφορά την λοταρία και διαφοροποιεί αισθητά τις πιθανότητες των ομάδων να επιλέξουν στις υψηλές της θέσεις (συμπεριλαμβανομένου και του #1). Διακηρυκτικός τους στόχος δεν ήταν άλλος από τον περιορισμό του φαινομένου του tanking. Με άλλα λόγια, η μακρόχρονη σχέση (που κρατάει από το 1985): [χειρότερο ρεκόρ στην λίγκα] = [περισσότερες πιθανότητες για το #1] δέχεται ένα ισχυρό χτύπημα.

Στο σημερινό δεύτερο μέρος της ερευνας για τους τραυματισμούς, θα ρίξουμε μια ματιά στους τρόπους με τους οποίους οι ομάδες κατορθώνουν να αποφεύγουν τις κακοτοπιές, αλλά και να προστατεύουν τους παίκτες τους, ενώ θα αναφερθούμε και στην επίσημη πολιτική του ΝΒΑ, που πάντα έχει το δικό της ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Σελίδα 1 από 2
LINEUP

 

Shape Star2 48 Διαβάστε επίσης