Petros Syd

Ήμουν - δεν ήμουν 9 χρονών, aριστερά lay up, motion και figurate μέχρι θανάτου στο «μίνι» της Νήαρ Ηστ, με τον κόουτς «Β» να καπνίζει χαλαρός την πίπα του και να συζητάει με κάποιον πατέρα τις πιθανότητες να βρέξει την ώρα της προπόνησης. Πίσω απ’ την τσουλήθρα δίπλα στο «ανοιχτό», βλέπω με την άκρη του ματιού μου την σιλουέτα ενός κοντόχοντρου μεσήλικα με γενειάδα. Τα βλέμματά μας συναντιούνται στιγμιαία και μου κάνει νόημα να πάω προς το μέρος του. «Άκου μικρέ, να νιώθεις «μαύρος» όταν παίζεις. Και να θυμάσαι: τα νέγρικα σόλα στα καλάθια δεν φυλακίζονται στις παρτιτούρες των λευκών προπονητών, το μπάσκετ είναι ο θρίαμβος των κατατρεγμένων. Όπως τα μπλουζ». Αυτό ήταν, τον κοντόχοντρο μεσήλικα δεν τον ξαναείδα ποτέ, η αγάπη όμως για το μπάσκετ και τα «μαύρα» μπλουζ, έμεινε για πάντα.

Οι δύσκολες νίκες των τεσσάρων εκ των πέντε πρασινοντυμένων ομάδων της διοργάνωσης, του Παναθηναϊκού, της Μπασκόνια, της Νταρουσάφακα και της Ζαλγκίρις επί των Ρεάλ Μαδρίτης, ΤΣΣΚΑ, Μπαρτσελόνα και Ούνιξ Καζάν, ξεχώρισαν στην 26η αγωνιστική της Euroleague. Και αν οι δύο πρώτοι δείχνουν να εξασφαλίζουν την παρουσία τους στα play offs, η Ζαλγκίρις δείχνει αποφασισμένη να το παλέψει μέχρις εσχάτων. Στα υπόλοιπα παιχνίδια ο Ολυμπιακός, όντας πολύ κακός στο μεγαλύτερο κομμάτι του δευτέρου ημιχρόνου έχασε για δεύτερη φορά φέτος από την αδιάφορη πλέον Γαλατάσαράι με 71-80, η Εφές Αναντολού κέρδισε την επίσης παραιτημένη Μακάμπι με 92-87, ο Ερυθρός Αστέρας δεν έχασε έδαφος στο Μιλάνο, κερδίζοντας την επανακάμψασα τις τελευταίες εβδομάδες Αρμάνι με 71-78, ενώ η Φενέρ έφυγε νικήτρια με 78-83 στην έδρα της Μπάμπεργκ. Σε άλλα νέα της αγωνιστικής, ο Κιθ Λάνγκφορντ είναι από σήμερα κάτοχος ενός ακόμα σημαντικού ρεκόρ, για το οποίο θα διαβάσετε περισσότερα παρακάτω. Στα αξιοσημείωτα επίσης η δυναμική διπλή επιστροφή του Τζέιμς Γκιστ στην διοργάνωση, αλλά και στην κορυφή του Top 10 της.

Τρίτη, 07 Μαρτίου 2017 21:44

Live fast, "die" young

Όταν στις 19 Δεκεμβρίου ο Παναθηναϊκός ανακοίνωνε τον δανεισμό του εκδιωχθέντα από το Μιλάνο Σάντρο Τζεντίλε, προκλήθηκε ένας μικρός πάταγος στο ευρωπαϊκό και κυρίως στο ελληνικό μπασκετικό στερέωμα. Το όνομά του είχε τρομερή απήχηση στους οπαδούς του Παναθηναϊκού και οι (όχι και τόσο μακρινές) μνήμες ενός μεγάλου, ανερχόμενου ταλέντου έκαναν πολλούς να πιστέψουν πως ίσως ο Παναθηναϊκός βρήκε στα "σκουπίδια" τον επόμενο... franchise player του. Οι συνθήκες στα τέλη του Δεκέμβρη έδειχναν ότι ο Παναθηναϊκός αναλαμβάνει να εμπλακεί σε ένα πρότζεκτ από το οποίο θα έβγαινε στην καλύτερη κερδισμένος, στη χειρότερη απλά αδιάφορος. Απ' όπου και να το έπιανες, πιθανότητα ζημίας δεν προέκυπτε. Το σκεπτικό έλεγε πως "είτε μας βγαίνει και διαπραγματευόμαστε το καλοκαίρι την παραμονή του, είτε δε μας βγαίνει και τον αφήνουμε να βρει την άκρη αλλού, πάλι το καλοκαίρι".

Η τριχοτόμηση από φέτος του Ευρωπαϊκου μπάσκετ είναι μια πονεμένη και πολύπλοκη ιστορία. Απέναντί της στέκομαι με δυσπιστία, διότι καθόλου πεπεισμένος δεν είμαι πως το τρέχον "πολυμορφικό" μοντέλο των ευρωπαϊκών διασυλλογικών διοργανώσεων είναι στο επίπεδο που θα έπρεπε από πλευράς οργάνωσης, ενδιαφέροντος, αλλά και ίσων ευκαιριών και κατά συνέπεια ίσων προνομίων για όλες τις ομάδες (βλ. κλειστά συμβόλαια). Ακανθώδη και δυσεπίλυτα ζητήματα με τα οποία δε θα ασχοληθούμε σήμερα, καθώς λόγω ημέρας και ώρας, η θεματολογία μας θα περιστραφεί γύρω από έναν διαφορετικό, πιο ανάλαφρο άξονα, που ωστόσο άπτεται κατά έναν τρόπο της παραπάνω προβληματικής ολότητας.

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017 14:20

Tα ζιζάνια δεν συνταξιοδοτούνται

Ποτέ δεν ήταν σκόρερ ολκής, τρομερά αλτικός, ή γκλαμουράτος με οποιονδήποτε τρόπο στα 21 χρόνια που έπαιξε επαγγελματικό μπάσκετ. Υπήρξε ένας κατα κύριο λόγο εξαιρετικός οργανωτής και δεινός «κλέφτης». Η αξιοπιστία, η αποφασιστικότητα, η συνέπεια και η επιμονή ήταν τα στοιχεία που του προσέφεραν οκτώ τίτλους στην ACB (3 κύπελλα, 4 σούπερ καπ και ένα πρωτάθλημα), άλλα οκτώ μετάλια σε όλες τις διοργανώσεις με την εθνική Αργεντινής, με σημαντικότερο το χάλκινο στο Πεκίνο το 2008, μία ρούκι σεζόν στο NBA σε ηλικία των 35, αλλά και το παρατσούκλι " The Pest".

Οκτώ αγωνιστικές πριν το τέλος, νομίζω ότι δεν θα περιμέναμε ότι τα πράγματα θα έδειχναν τόσο ξεκάθαρα.Για κάθε σχεδόν θέση, υπάρχουν ξεκάθαρα φαβορί και αουτσάιντερ, με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον να βρίσκεται πια στα εισιτήρια των χαμηλών θέσεων της οκτάδας. Οι τρεις πρώτοι της κατάταξης (Ρεάλ, ΟΣΦΠ, ΤΣΣΚΑ) συνέχισαν με νίκες έχοντας βατό πρόγραμμα με Ούνιξ εκτός, Ερ. Αστέρα και Ζαλγκίρις εντός. Ο Παναθηναϊκός, που κέρδισε τη Μπάμπεργκ, αρχίζει να κοιτάει προς τα πάνω, θέλοντας να δυσκολέψει για την τέταρτη θέση την Φενέρμπαχτσε, η οποία δεν δείχνει σταθερή και έκανε μια... δυσκολοχώνευτη ήττα από την Νταρουσάφακα, που δείχνει διατεθειμένη να παλέψει μέχρις εσχάτων για μια θεση στην επόμενη φάση. Μπλέξιμο!

Η Μπαρτσελόνα οδεύει με μαθηματική ακρίβεια προς ένα εκκωφαντικό φιάσκο τη φετινή σεζόν και κανείς εντός της ομάδας δεν βρίσκεται πλέον στο απυρόβλητο. Δηλαδή σχεδόν κανείς, για όσο στο ρόστερ υπάρχει ακόμα ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο. Ή μήπως όχι; Λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που μας διαβάζει και δεν γνωρίζει έναν απο τους εμβληματικότερους και αντιπαθέστερους παίκτες που σουλατσάρανε στα ευρωπαϊκά παρκέ την τελευταία 20ετία, ξεκαθαρίζουμε ότι το κείμενο αυτό δε θα αναφερθεί στα κατορθώματα του "La Bomba" στα 19 χρόνια που έχει φορέσει τη φανέλα της Μπαρτσελόνα και της εθνικής Ισπανίας, δε θα σταθεί στις κορυφαίες του στιγμές και στις διακρίσεις, ούτε στα highights σιχαμάρας που έχουμε βιώσει όλοι οι μπασκετόφιλοι. Mε λίγα λόγια, δεν πρόκειται για ένα δίκαιο κείμενο.

Καλημέρα σας. Εχοντας πάρει τις ξενέρωτες (εκ των αποτελεσμάτων και του τζέρτζελου) αγωνιστικές επ' ώμου, εδώ είμαι πάλι, για να σας παρουσιάσω τους εκλεκτούς της 20ης αγωνιστικής της Ευρωλίγκας. Τώρα που το σκέφτομαι και ανάποδα, αυτές οι ανιαρές αγωνιστικές είναι που ξεχωρίζουν εμάς, τους εραστές του αθλήματος, από κάτι πανηγυρτζήδες. Ακόμα και για εμάς όμως, αγαπητοί, τους τρομερούς μύστες του μπάσκετ, υπάρχει και ένα όριο. Το όριο αυτό ξεπέρασε το ντέρμπι των δυο πικραμένων, της Μακάμπι με την Ούνιξ. Έλεος δηλαδή. Θα μου πεις τι να περιμένει κανείς σε μια αγωνιστική που ξεχώρισαν οι 7-footers;

Σάββατο, 07 Ιανουαρίου 2017 21:04

To μακρινό ριμπάουντ, Day 16. When the going gets tough.

... the tough get going.

Μου έχουν συμβεί και καλύτερα πράγματα στη ζωή μου από το να πρέπει να γράψω για μια αγωνιστική στην οποία ο Παναθηναϊκός έχασε από τον Ολυμπιακό, αλλά το καλό για τον ηττημένο στη φετινή Euroleague, είναι ότι δεν προλαβαίνεις ούτε να κλάψεις τον «πεθαμένο», καθώς αυτός σε 2-3 μέρες θα «αναστηθεί» και θα κληθεί να ξαναπεσει στη «μάχη» για ένα καλύτερο… μπασκετικό αύριο. Για το ντέρμπι θα διαβάσετε αναλυτικά από τον Giorgos P. Στα υπόλοιπα η ΤΣΣΚΑ έκανε ακόμα μία ήττα, σε μια έδρα που δε (θα έπρεπε να) φέρνει και την καταστροφή. Οι Ρώσοι θα μπορούσαν να πουν την ήττα από τη Ρεάλ ανώδυνη, αν δεν ήταν η τρίτη στη σειρά, δεν έστελνε σε απόσταση μιας νίκης από αυτους πια τρεις ομάδες και δεν έπληττε για τα καλά πλεον την εικόνα της «άτρωτης», που αναδείκνυε για καιρό η «ομάδα του Στρατού».

Δίχως αμφιβολία, κερδισμένοι της 13ης αγωνιστικης είναι οι δύο ελληνικοί εκπρόσωποι στην κορυφαία διοργάνωση. Όχι τόσο λόγω των νικών τους, όσο των νικών τους σε συνδυασμό με τις ήττες όλων των υπολοίπων «μεγαλοκαρχαριών», πλην της ΤΣΣΚΑ και της Ρεάλ. Η Εφές έχασε κι άλλο έδαφος από την «ρομαντική»Ζαλγκίρις, η Μπασκόνια, που προσωπικά δε με πολυπείθει ακόμα (Σόρι Πάνο), βύθισε ακόμα περισσότερο τη Μπαρτσελόνα η οποία απομακρύνεται επικίνδυνα, το ίδιο και η Μακάμπι που έχασε σ’ ένα οριακό ματς από την ΤΣΣΚΑ ενώ η Φενέρ έκανε δεύτερη ήττα στη σειρά και σε αντίθεση με την προηγούμενη, αυτή από τη μαχητική Νταρουσάφακα ήταν παντελώς εκτός προγράμματος. Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός συνέχισαν το καλό τους μομέντουμ, ο μεν αναγκάζοντας τη χειρότερη κατά τη γνώμη μου ως τώρα ομάδα της διοργάνωσης στην 6η συνεχόμενη ήττα της και ο δε, κερδίζοντας ένα παιχνίδι που θύμιζε αυτά τα ποδοσφαιρικά που «με ισοπαλία προκρίνονται και οι 2». Όπως και να ΄χει τα πράγματα δείχνουν όχι να ξεκαθαρίζουν, αλλά έστω να… σχηματοποιούνται σε πρώτο βαθμό σχετικά με το ποιοι μπορούν να τα καταφέρουν στην πρώτη οκτάδα. Παιχνίδι Ούνιξ – Γαλατασαράι δεν υπάρχει, καθώς χωρίς καν Λάνγκφορντ και με mvp τον Βορόνοφ, δεν είναι άξιο του χρόνου ενός τόσο έγκριτου αναλυτή.

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2016 20:55

H πυρά και τα κωλόπαιδα

Μία από τις πιο αγαπημένες συνήθειες των φιλάθλων και των οπαδών, είναι να αποτελούν κριτές του χαρακτήρα του εκάστοτε παίκτη. Συνήθως δεν έχει ιδιαίτερη σημασία ότι δεν τον ξέρουν προσωπικά, συχνά δεν τον έχουν δει καν από κοντά, ωστόσο θα σχολιάσουν (καθόλου εξαιρουμένου του υποφαινόμενου) το ποιόν του, με ύφος που παραπέμπει σε συν-φανταριλίκι των δύο (παίκτη-φιλάθλου). Η κριτική γίνεται φυσικά εντονότερη όταν ο παίκτης δεν αποδίδει τα αναμενόμενα και χαλαρώνει, όταν για να βάλει 30 πόντους πρέπει πρώτα να πιει ένα καφάσι μπύρες, όπως ο μεγάλος Ρόι Τάρπλει ο οποίος επέβαλε τις πρωινές Άμστελ του ακόμα και στον Ιωαννίδη.

Basketballguru.gr 2018 All righs reserved.      Designed and Developed by Web Rely