Petros Syd

Ήμουν - δεν ήμουν 9 χρονών, aριστερά lay up, motion και figurate μέχρι θανάτου στο «μίνι» της Νήαρ Ηστ, με τον κόουτς «Β» να καπνίζει χαλαρός την πίπα του και να συζητάει με κάποιον πατέρα τις πιθανότητες να βρέξει την ώρα της προπόνησης. Πίσω απ’ την τσουλήθρα δίπλα στο «ανοιχτό», βλέπω με την άκρη του ματιού μου την σιλουέτα ενός κοντόχοντρου μεσήλικα με γενειάδα. Τα βλέμματά μας συναντιούνται στιγμιαία και μου κάνει νόημα να πάω προς το μέρος του. «Άκου μικρέ, να νιώθεις «μαύρος» όταν παίζεις. Και να θυμάσαι: τα νέγρικα σόλα στα καλάθια δεν φυλακίζονται στις παρτιτούρες των λευκών προπονητών, το μπάσκετ είναι ο θρίαμβος των κατατρεγμένων. Όπως τα μπλουζ». Αυτό ήταν, τον κοντόχοντρο μεσήλικα δεν τον ξαναείδα ποτέ, η αγάπη όμως για το μπάσκετ και τα «μαύρα» μπλουζ, έμεινε για πάντα.

Καλησπέρα σας αξιότιμες φίλες και φίλοι. Η προτελευταία αγωνιστική της ρέγκιουλαρ σίζον της Ευρωλίγκα άφησε πολλά ανοιχτά στη φαντασία, στο μέτωπο όπου γίνεται ένας μικρός χαμός, το οποίο δεν είναι άλλο από τις τελευταίες θέσεις τις οκτάδας. Πριν την έναρξη της αγωνιστικής, επτά ολόκληρες ομάδες βρίσκονταν εντός της μάχης για ένα από τα εισιτήρια που οδηγούν στα πλει οφς, που προσφέρουν οι θέσεις 6, 7 και 8. Τα παιχνίδια της αγωνιστικής είχαν σημασία «τελικού» για τις Μπασκόνια, Ζαλγκίρις, Αρμάνι, Μακάμπι, Μπάγερν και για τον Ολυμπιακό. Στα αποδυτήρια πριν την έναρξη των αγώνων, άλλοι ενδύθηκαν τη γούνα του λύκου και άλλοι την προβιά του προβάτου, ενώ ο Παναθηναϊκός παρά την ήττα – εφιάλτη (νικητήριο μπαζερ μπίτερ από τον Ρούντι, ούτε στον εχθρό του δεν εύχεται κανείς) γλιτώνει από αυτήν την ομολογουμένως γραφική κατηγοριοποίηση, μόνο και μόνο λόγω του «διπλού» της περασμένης εβδομάδας στο Μιλάνο, που του επιτρέπει να συνεχίζει να θεωρεί εαυτόν «άχαστο» στο κυνήγι της οκτάδας.

Ο Νικ Έλαμ είναι σήμερα βοηθός καθηγητή στο αντικείμενο του Educational Leadership, στο Πανεπιστήμιο Ball State της Ιντιάνα. Είναι επίσης ένας από αυτούς τους τύπους που οι Αμερικανοί αποκαλούν «super fan» και οι Έλληνες, χμ, ίσως «Νικόλα Ραδικόπουλο». Επί σειρά ετών εργάστηκε σε σχολεία του Ohio από διάφορα πόστα, ολοκληρώνοντας ταυτόχρονα το Ph. D του στο γνωστικό αντικείμενο που σήμερα διδάσκει ο ίδιος στο Ball State. Διετέλεσε αθλητικός διευθυντής σε σχολεία διαφόρων εκπαιδευτικών βαθμίδων, συντηρητής του σταδίου των Cincinnati Reds και προπονητής baseball. Επίσης είναι μέλος της περίφημης Mensa, υπό την αιγίδα της οποίας έχει δημιουργήσει έναν ιστότοπο που συνοδεύεται από το μότο «the official sig for sports-crazed mensans», το οποίο προσωπικά βρίσκω για έναν σκασμό λόγους τραγικό, αλλά το αντικείμενο του παρόντος κειμένου μάλλον δεν είναι ούτε το γούστο του Ν. Έλαμ, ούτε το φαινόμενο του ελιτισμού. Τούτων γραφέντων, το μόνο που μένει να ξεκαθαριστεί για να πάμε παρακάτω, είναι το εξής: ο Νικ Έλαμ σιχαίνεται το late game fouling περισσότερο κι απ’ ότι ο Ben Simmons, o «Shaq» ή ο DeAndre Jordan.

Αγαπητοί φίλοι και φίλες της σελίδας, χαίρετε. Η 18η αγωνιστική της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης μπάσκετμπολ της ηπείρου, ολοκληρώθηκε. Oh wait, της ηπείρου είπαμε; Ελπίζουμε να μη μας διαβάζει ο κόουτς Πέσιτς, αλλιώς θα χρειαστεί να του στείλουμε τον Ρικ Πιτίνο για τσάι και κουβέντα, κατά την οποία θα του εξηγήσει γιατί το μπάσκετ που παίζεται εδώ τώρα, εκείνος το έπαιζε πριν 30 χρόνια στους Νικς. Αυτές οι γραφικότητες ενθεν κι ένθεν είναι πάντα καλοδεχούμενες, απ’ όπου κι αν προέρχονται. Στα αγωνιστικά, ξεχωρίζει η νίκη της Μακάμπι στη Μόσχα, επί μιας ΤΣΣΚΑ τόσο άμαθης σε τέτοιες καταστάσεις, που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς τα ματωμένα σεντόνια της κρεμασμένα έξω από το γήπεδο. Οι δικοί μας έχασαν ως αναμενόταν στην Ισπανία από Ρεάλ Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα, προβάλλοντας άλλος λιγότερη, άλλος περισσότερη αντίσταση, ενώ η Εφές πήρε τη νίκη στην Κωνσταντινούπολη απέναντι στην Χίμκι. Η Φενέρ δε δυσκολεύτηκε καθόλου απέναντι στη Ζαλγκίρις, η Μπουντούτσνοστ κέρδισε με ηρωϊσμό του Νόρις Κόουλ τη Νταρουσάφακα, ενώ η «τριποντομηχανή» του Μονάχου κέρδισε σχεδόν μόνη της τον Μάικ Τζέιμς. Η Μπασκόνια δε «μάσησε» από τις απουσίες των Σενγκέλια και Γκρέιντζερ, και πήρε τη νίκη απέναντι στη Γκραν Κανάρια.

Γεια σας αγαπητοί/ες φανζ. Οι φρενήρεις ρυθμοί της καθημερινότητας και οι προβοκάτσιες του σκηνοθετικού μου αντίζηλου (Giorgos B) με έχουν κρατήσει πιο μακριά σας απ’ όσο θα ήθελα το τελευταίο διάστημα, εξ’ου και ως καλός αρτοποιός, ξεφουρνίζω τούτο το Μακρινό Ριμπάουντ μεταμεσονύκτιες ώρες, ώστε να φτάσει στα χέρια σας ζεστό, με την αυγούλα. Που λέτε, οι δικοί μας ξαναχάσανε. Σιγά τα νέα, θα μου πείτε. Οι μεν ηττήθηκαν στο Κάουνας, σε ένα παιχνίδι που θα ήθελαν να κερδίσουν, δεδομένης και της φετινής φαινομενικής αδυναμίας της Ζαλγκίρις στην έδρα της και έκαναν τον Μπλατ έξαλλο. Οι δε, μας προσέφεραν μία κάζουαλ ήττα από την Φενέρ, σε ένα παιχνίδι που οκ, οι «πράσινοι» θα έπρεπε να αλλάξουν πολλά σε ελάχιστο χρόνο για να το κερδίσουν. Στα λοιπά, η «Σφαιροπουλική» Μακάμπι πήρε ένα διπλό ελπίδας στην έδρα της Νταρουσάφακα, η Μπουντούτσνοστ απέδειξε ότι έχει την ικανότητα να παίξει ρόλο ρυθμιστή, «δαμάζοντας» μετά την ΤΣΣΚΑ και την φιλόδοξη Μπαρτσελόνα. Η Μπάγερν κέρδισε την Χίμκι σε ένα ματς το οποίο όσοι δεν το είδατε, μαγκιά σας, ενώ η Γκραν Κανάρια απέδειξε ότι θα αποτελέσει σκληρό καρύδι, αν δεν της αποδοθεί η δέουσα προσοχή, κερδίζοντας την Αρμάνι στο Μιλάνο. Την σκληρότερη ήττα της αγωνιστικής υπέστη η Εφές, η οποία θα μπορούσε με μία νίκη επί της Ρεάλ να κάνει ένα statement τύπου «Ερχόμαcτε», αλλά δεν τα κατάφερε και παρ’ ότι προηγήθηκε με 69-54 στο 26’, τελικά έχασε. Στη Χώρα των Βάσκων, η Μπασκόνια κέρδισε την ΤΣΣΚΑ, διατηρώντας τις όποιες ελπίδες της να βρεθεί στην οκτάδα. Πάμε να δούμε την καλύτερη πεντάδα της αγωνιστικής.

Καλημέρα εκλεκτοί μας φανζ. Αν κοιτάξετε πάνω από τον ώμο σας, θα μπορέσετε πιθανότατα να διακρίνετε την πρώτη αγωνιστική της "διπλής" εβδομάδας που διανύουμε, καθώς την αφήσαμε πίσω μας από χθες το βράδυ. Οι ομάδες μας ξανάγιναν ομαδάρες, πράττοντας, η καθεμία για τα δεδομένα της, τα αυτονόητα. Ο Ολυμπιακός "καθάρισε" ένα από αυτά τα παιχνίδια που ξέρει να "καθαρίζει" χωρίς να πολυσκοτίζεται, αυτό με την Μπάγερν στο Μόναχο, ενώ και ο Παναθηναϊκός επανεμφανίστηκε σε ΟΑΚΑ mode, κερδίζοντας αρκετά εύκολα την Μπαρτσελόνα. Στα υπόλοιπα παιχνίδια η Εφές κέρδισε εύκολα τη Μακάμπι του κόουτς "Σφαιρό", η Φενέρ "κέρασε" κατοστάρα τη συμπατριώτισα Νταρουσάφακα, η Ρεάλ ζορίστηκε ανα διαστήματα, αλλά όχι τόσο ώστε να νιώσει ότι η ανωτερότητά της αμφισβητείται και κέρδισε την Γκραν Κανάρια στη Μαδρίτη, η Χίμκι πήρε μια ανάσα εις βάρος της αδύναμης Μπουντούτσνοστ ενώ η ΤΣΣΚΑ κέρδισε στην παράταση την καταπληκτική Ζαλγκίρις, σε ένα παιχνίδι στο οποίο διαπιστώσαμε την... σχετικότητα του χρόνου. Αλλά με αυτά θα γελάσουμε, ή θα κλάψουμε, πιο κάτω. Στο παιχνίδι που έκλεισε την αγωνιστική η Αρμάνι, παρότι δυσκολεύτηκε στο τέλος, επιβλήθηκε της Μπασκόνια, βάζοντας άλλη μια νίκη στον κουμπαρά της.

Καλησπέρα αγαπητοί φανζ. Η καθιερωμένη στήλη - ανασκόπηση της αγωνιστικής της Ευρωλίγκα έρχεται απόψε στις οθόνες σας με ελαφριά καθυστέρηση. Ούτε η πρώτη φορά είναι που συμβαίνει κάτι τέτοιο, ούτε η τελευταία, ωστόσο είμαστε σίγουροι ότι έχουμε όλη την κατανόησή σας. Η εβδομάδα που ολοκληρώθηκε χθες το βράδυ δεν μας φύλαγε καμία σούπερ έκπληξη, κάθε άλλο, τα αποτελέσματα ήταν λίγο - πολύ όλα "προβλεπόμενα". Η σημαντικότερη νίκη της αγωνιστικής ήταν μάλλον αυτή της Ρεάλ επί της Ζαλγκίρις, καθώς δε θα είναι πολλές οι ομάδες που θα περάσουν "ατσαλάκωτες" από το Κάουνας. Ο Ολυμπιακός δεν τα κατάφερε στη Μόσχα, με την ΤΣΣΚΑ να παίρνει μια δύσκολη νίκη και τους "Πειραιώτες" να πωλούν ακριβά το "τομάρι" τους. Ο Παναθηναϊκός κατάφερε να πάρει μία εκ των ον ουκ άνευ νίκη στην Ποντγκόριτσα επί της Μπουντούτσνοστ, η οποία λίγα αλλάζει στη συνολική εικόνα που έχουμε ως τώρα από τους "πράσινους". Η Μπασκόνια πήρε μια εύκολη νίκη επί της Νταρουσάφακα στο γήπεδο που θα φιλοξενήσει το φετινό φάιναλ φορ,  η Φενέρ τα βρήκε "σκούρα" και κέρδισε δύσκολα την (τελικά μάλλον) αξιόμαχη Μπάγερν Μονάχου, η οποία παρατάχθηκε χωρίς τον Ριμπερί, ενώ η Μπάρτσα πήρε εύκολη εντός έδρας νίκη επί της Μακάμπι. Στην Ρωσία, η Χίμκι πήρε σημαντική "ανάσα" κερδίζοντας εύκολα την Γκραν Κανάρια, ενώ στο Μιλάνο, ο Μάικ Τζέιμς θα μπορούσε ίσως να εκλεχθεί και δήμαρχος της πόλης, αν αποφάσιζε να αλλάξει καριέρα. Με δικό του buzzer beater η Αρμάνι κέρδισε την ανεβασμένη Εφές. 

Καλησπέρα αγαπητ@. Είναι πραγματικά κρίμα να πρέπει κανείς να ασχοληθεί με την ήττα του ΠΑΟ από την Ζαλγκίρις, ένα τόσο ηλιόλουστο Σάββατο. Γιατί να μην πίνουμε ουζάκια στη θάλασσα καταβροχθίζοντας θαλασσομεζέδες; Ρητορικό το ερώτημα. Αυτά αφορούν άλλωστε τους ηττημένους. Στα ματς της αγωνιστικής εκτός από τη νίκη της Ζαλγκίρις στο ΟΑΚΑ, ξεχωρίζει εκείνη της Μπάγερν επί της Μπασκόνια, η δεύτερη φετινή νίκη της Εφές επί της Φενέρ και η συναρπαστική επικράτηση της Αρμάνι επί της Χίμκι. Στα ξενέρωτα, η Μπαρτσελόνα πέρασε από την Νταρουσάφακα με τον Τόμιτς να συνεχίζει το λιμιτ απ και τον Σίνγκλετον να παίρνει μπρος, ΤΣΣΚΑ και Ρεάλ συνέτριψαν Γκραν Κανάρια και Μπουντούτσνοστ και ο Ολυμπιακός, απόντος του Γουίλμπεκιν πήρε εύκολη νίκη απέναντι στη Μακάμπι. Πάμε να ρίξουμε την καθιερωμένη μας, ελαφρώς σκωπτική ματιά στα παιχνίδια της αγωνιστικής.

Καλημέρα σας αγαπητοί φίλοι. Όταν λέγαμε ότι μας είχε λείψει η Ευρωλίγκα, ξεχάσαμε να διευκρινίσουμε ότι δεν μας είχαν λείψει δύο πράγματα, ο Παναθηναϊκός των εκτός έδρας και τα "λαϊκά δικαστήρια" των πρώτων αγωνιστικών λεπτών. Καθώς όμως μία από τις ομορφιές του μπάσκετ είναι πως ο καθένας μας μπορεί να λέει την περισπούδαστη μαλακιούλα του (μου) ανέξοδα, ας το απολαύσουμε.

Στην δεύτερη αγωνιστική υπάρχουν ξεκάθαροι κερδισμένοι και χαμένοι. Ουάου. Η Νταρουσάφακα στο πρώτο χρονικά παιχνίδι πήρε τη νίκη απέναντι στην αδύναμη Μπουντούτσνοστ, σε ένα κάπως "ανάλατο" ματς, ενώ με εκτός έδρας νίκες προχώρησαν την πρώτη ημέρα της αγωνιστικής η Γκραν Κανάρια απέναντι στην Μπαρτσελόνα και η Μπάγερν απέναντι στον "άγευστο" Παναθηναϊκό, ενώ η Μακάμπι δεν κατάφερε να υπερασπιστεί την έδρα της απέναντι στην ΤΣΣΚΑ του Ντε Κολό, παρότι προσπάθησε φιλότιμα. Η Φενέρ πήρε μια δύσκολη νίκη υψηλού σκορ απέναντι στην Χίμκι, η Ρεάλ πέρασε από το Μεντιολάνουμ Φόρουμ της Αρμάνι με τους Τζέιμς και Νέντοβιτς να παίζουν "ρολόι" από το τρίποντο, η Ζαλγκίρις "απογειώθηκε" στην έδρα της Εφές και προσγείωσε απότομα τους Τούρκους, ενώ ο Ολυμπιακός κέρδισε στη Μπασκόνια παίζοντας για περίπου 30 λεπτά ένα μπάσκετ που μου θύμισε τα 40άρια του Σεπτέμβρη, ως "ασυνήθιστα ζεστό, για την εποχή, επίπεδο". Πάμε να δούμε την πεντάδα της αγωνιστικής, τις κλασικές κατηγορίες μας και μερικά πράγματα για τους "αιώνιους".

Αναλογιζόμενοι μία αθλητική επιτυχία του παρελθόντος, συνήθως αναρωτιόμαστε πόσο αφύσικα γρήγορα πέρασε ο χρόνος από τότε. Με την περιπτωσάρα της Μακάμπι όμως μάλλον συμβαίνει το αντίθετο, καθώς μάλλον δεν είμαι ο μόνος στον οποίο το γκολ του Βαζέχα στο Άμστερνταμ, για παράδειγμα, φαντάζει χρονικά τοποθετημένο εγγύτερα στο σήμερα από την τελευταία κατάκτηση ευρωλίγκα της εκπροσώπου του Ισραήλ στη διοργάνωση. Στην πραγματικότητα το δεύτερο γεγονός συντελέσθηκε το 2016, 22 ολόκληρα χρόνια μετά από το πρώτο. Για όλο αυτό το μπέρδεμα ωστόσο, θα προτιμήσω να αποδώσω ευθύνες στην "ομάδα του λαού", παρά στον εαυτό μου, καθώς οι Ισραηλινοί έχουν πλησιάσει τον μπασκετικό "πάτο" τα τελευταία τέσσερα χρόνια, χώνοντας τις ημέρες της δόξας τους βαθύτερα στο χρονοντούλαπο, απ' όσο πραγματικά τους αξίζουν. Έχοντας να μπουν στα πλέι οφς τεσσερα χρόνια, ο στόχος θα πρέπει να τεθεί σε πρώτη φάση στην επάνοδο στην κορυφαία οκτάδα της διοργάνωσης. Οι "απειλές" για δύο διαφορετικά ρόστερ, ένα για το πρωτάθλημα - ένα για την Ευρωλίγκα, έμειναν στα χαρτιά και η πυξίδα που καθοδηγεί τον σχεδιασμό της ομάδας, συνεχίζει να δείχνει επίμονα προς τις ΗΠΑ. Η Μακάμπι έχει στελεχώσει ένα δυνατό ρόστερ, βάζοντας δυο - τρεις εντυπωσιακές προσθήκες. Πάμε να ρίξουμε μια ματιά.

Από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι λίγο μετά την γέννηση του διαστημικού προγράμματος των ΗΠΑ, στα μέσα του 20ου αι., οι Αμερικανοί είχαν αναπτύξει μία σχέση ''τυφλής'' εμπιστοσύνης και πίστης στην ικανότητα των τεχνοκρατών της χώρας να εκπονούν και να φέρνουν εις πέρας μεγάλα και πολύ φιλόδοξα πρότζεκτς. Το πρόγραμμα του Μανχάταν για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων είχε κάνει ήδη την αρχή και η επόμενη μεγαλόπνοη και υπέρ-φιλόδοξη ιδέα, θα είχε ως στόχο να δώσει λύσεις και να παράγει νέα τεχνογνωσία σχετικά με τον αστικό σχεδιασμό των πόλεων. Το Minessota Experimental City (MXC) ήταν μια ιδέα του Νοτιοαφρικανού Έθελσταν Σπίλχαους, του γνησιότερου "απογόνου" του Ιουλίου Βερν και εκφράστηκε για πρώτη φορά στις αρχές του 1960. Ο Σπίλχαους ήταν ένας άνθρωπος τραχύς, με αριστοκρατική ωστόσο αύρα, ένας πολυπράγμονας επιστήμονας, γεωφυσικός, ωκεανογράφος, πρύτανης του Πανεπιστημίου της Μινεσότα και κομίστας, ο οποίος είχε μεταναστεύσει στην Αμερική τη δεκαετία του 1940.

Σελίδα 1 από 8

Basketballguru.gr 2018 All righs reserved.      Designed and Developed by Web Rely