Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017 10:52

O ΠΑΟΚ (του Ηλία Παπαθεοδώρου)

Από :

(Η φωτογραφία ειναι από τον ιστότοπο sport24.gr)

Το κεφάλαιο Σούλης Μαρκόπουλος ολοκληρώθηκε για τον ΠΑΟΚ, παρ' όλα αυτά ο σύλλογος κοιτά μπροστά, όπως οφείλει να κάνει. Μπορεί οι στόχοι να μην διαφοροποιούνται αισθητά σε σύγκριση με το πρόσφατο παρελθόν, αλλά το ανανεωμένο πλάνο προβλέπει τη συνέχεια στην ανάπτυξη νεαρών γηγενών παικτών και τον περιορισμό του ρίσκου στις επιλογές των ξένων, πιθανή απόρροια της φημολογούμενης αύξησης του μπάτζετ. Ο Ηλίας Παπαθεοδώρου είναι ένας καλός προπονητής, αλλά για πρώτη φορά στην καριέρα του καλείται να κουμαντάρει έναν σύλλογο με "βαριά" φανέλα και ιστορία.

 Υπέρ

* Ισχυροποιήθηκε ο ελληνικός κορμός. Ο ΠΑΟΚ κατάφερε να διατηρήσει στις τάξεις του τους πιο έμπειρους παίκτες που διέθετε (Μαργαρίτη, Τσόχλα), αλλά κι αυτούς που πέρσι αποτέλεσαν τις ευχάριστες εκπλήξεις της σεζόν (Χρυσικόπουλο, Κόνιαρη). Παράλληλα, πρόσθεσε στο δυναμικό του τρεις ακόμη σημαντικές μονάδες από την ελληνική αγορά (Ζάρα, Χαραλαμπόπουλο, Καρρά), με τους γηγενείς να υπερτερούν αισθητά σε ποσότητα έναντι των ξένων, στοιχείο που ενδέχεται να αποδειχθεί άκρως σημαντικό για τη χημεία της ομάδας και το ταχύτερο δέσιμο της. Άπαντες γνωρίζουν τις απαιτήσεις του κλαμπ κι η δημιουργία ενός οικογενειακού κλίματος σίγουρα βοηθά νέες ομάδες να ρολάρουν ταχύτερα.

* Βάθος στην γραμμή των ψηλών. Στο ξεκίνημα της περασμένης σεζόν είχαμε επισημάνει πως η επιλογή του ΠΑΟΚ να ξεκινήσει με μόλις δύο σέντερ (Κλάντον και Γλυνιαδάκη) τις υποχρεώσεις του σε Champions League και Α1 θα ήταν ένα μεγάλο ρίσκο. Τελικά, πράγματι στην πορεία οι Θεσσαλονικείς είδαν πως το πράγμα δεν... τσουλάει κι έτσι αναγκάστηκαν να φέρουν ακόμη έναν λίγο πριν τα playoffs, τον Άιβαν Άσκα. Φέτος, δεν επανέλαβαν το ίδιο λάθος. Η front line θωρακίστηκε με ένα θεωρητικά αρκετά ποιοτικό δίδυμο (Κρουμπάλι-Κλάσεν), ενώ παράλληλα έγινε κι η επένδυση με τον νεαρό Θοδωρή Καρρά που διέπρεψε με την Εθνική Νέων στο Ευρωμπάσκετ των Κ20. Εκ πρώτης όψεως, αριθμητικά δεν διαφαίνεται κάποιο πρόβλημα και ταυτόχρονα υπάρχει ποικιλία αγωνιστικών χαρακτηριστικών.

Κατά

* Οι αποχωρήσεις Κλάντον και Πέινερς. Ο ΠΑΟΚ έχασε δίχως αμφιβολία δύο υπερπολύτιμα γρανάζια από την μηχανή του. Μιλάμε για παίκτες που πέρσι όχι μόνο τράβηξαν κουπί όντας πρωταγωνιστές στα περισσότερα παιχνίδια της σεζόν, αλλά παράλληλα απέδειξαν πως μπορούν (και με το παραπάνω μάλιστα) να αντεπεξέλθουν στα ζητούμενα. Ο κόουτς Μαρκόπουλος στήριζε το παιχνίδι της ομάδας στον Αμερικανό σέντερ, "ακουμπώντας" του την μπάλα σε κάθε επίθεση, ενώ ο Λετονός προσέφερε σε πολλούς τομείς, κάνοντας αθόρυβες δουλειές. Ουδείς αναντικατάστατος, πόσο μάλλον όταν οι παίκτες δεν λέγονται Πρέλεβιτς ή Μπάρλοου, αλλά όσο να 'ναι δε παύουν να είναι απώλειες.

* Η απειρία του Λάκι Τζόουνς. Κοιτώντας τους ξένους του δικεφάλου, παρατηρεί κανείς πως 4 από τους 5 είναι ώριμοι ηλικιακά (από 26 ετών και πάνω), έχοντας παράλληλα στα βιογραφικά τους συμμετοχές σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις (EuroCup ή Champions League). Ο μόνος που δεν είναι τόσο "δοκιμασμένος" είναι ο Τζόουνς, ο οποίος στα 24 του προετοιμάζεται για την πιο απαιτητική σεζόν της καριέρας του. Ο πρώην παίκτης του Προμηθέα έχει μεν παραστάσεις από το ελληνικό πρωτάθλημα, ωστόσο πρέπει να δούμε αν θα καταφέρει να "πιάσει" αγωνιζόμενος συχνότερα και μάλιστα ως το βασικό τριάρι της ομάδας, απ' τη στιγμή ειδικά που βρίσκεται στα πιτς ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος. Συν τοις άλλοις, δεν διαθέτει αξιόπιστο περιφερειακό σουτ - 26.5% ποσοστό καριέρας.

Αλλαγή σκυτάλης

Το φετινό καλοκαίρι ήταν πολύ διαφορετικό σε σχέση με τα προηγούμενα. Ο Σούλης Μαρκόπουλος δεν βρίσκεται πια στο τιμόνι του ΠΑΟΚ, ύστερα από οκτώ συνεχόμενα χρόνια κι αυτό από μόνο του αποτελεί σημείο αναφοράς για το σχεδιασμό της ομάδας. Καλώς ή κακώς, όταν ένας σύλλογος πορεύεται για σχεδόν μια δεκαετία με έναν προπονητή, δημιουργούνται κάποια έθιμα, ορισμένες σταθερές, ένα μοτίβο λειτουργίας. Πείτε το όπως θέλετε. Σε επίπεδο προπονήσεων, τρόπου παιχνιδιού, recruiting κτλ. Πέραν τούτων, ο Μαρκόπουλος απολάμβανε την αποδοχή της συντριπτικής πλειοψηφίας του μπασκετικού κόσμου στην Ελλάδα, ως ένας από τους διαχρονικότερους κι ικανότερους προπονητές της λίγκας.

Η διοίκηση έδωσε τα κλειδιά στον Ηλία Παπαθεοδώρου, ο οποίος επιστρέφει στην Basket League μετά από τη μονοετή θητεία του στην Αστάνα, έχοντας την ευκαιρία να δημιουργήσει υπό νέες βάσεις τον δικό του ΠΑΟΚ. Ο 42χρονος τεχνικός παρουσίασε έργο στην Κηφισιά, ασχέτως αν ο σύλλογος δεν βρίσκεται πλέον στα σαλόνια. Κουβαλά μαζί του αρκετές διακρίσεις σε επίπεδο Εθνικών ομάδων στις μικρές ηλικίες και θεωρείται ανερχόμενο πρόσωπο για το ελληνικό μπάσκετ.

Ο Παπαθεοδώρου αναμένεται να αλλάξει την... ρουτίνα στην Θεσσαλονίκη. Εκτιμώ πως φέτος θα δούμε νέα στοιχεία στον τρόπο παιχνιδιού του ΠΑΟΚ, καθώς το καινούργιο αφεντικό του πάγκου, που πρεσβεύει έναν μοντέρνο τρόπο παινχιδιού, θα επιχειρήσει σταδιακά να ανανεώσει την ομάδα. Η διαδικασία ενδέχεται να κρύβει δυσκολίες και σίγουρα θα χρειαστεί υπομονή, ειδικά εάν στο ξεκίνημα κάτσουν 2-3 στραβά αποτελέσματα. Ως πρότζεκτ πάντως θα έχει ενδιαφέρον.

Μία ασπρόμαυρη πεντάδα

Καλύτερες μεταγραφές

Ο Κέβιν Ντίλαρντ είναι ένας εξαιρετικός (για το συγκεκριμένο επίπεδο) πλειμέικερ, ο οποίος έδωσε πρόπερσι τα διαπιστευτήρια του (18.6π, 4.6ρ, 4α, 41% τριπ.) στην ελληνική λίγκα ως floor general του Απόλλωνα Πάτρας. Από τον ΠΑΟΚ έλειψαν πέρσι οι ηγετικές εμφανίσεις του Ουίλιαμ Χάτσερ και γενικώς ο δικέφαλος δεν διέθετε κάποιο πραγματικά ισχυρό "χαρτί" στο backcourt. Ο Ντίλαρντ έχει την ικανότητα να... κουβαλήσει μια ομάδα στις πλάτες του, όπως συνέβαινε κατά κόρον επί ημερών Χάτσερ, ως ένας ιδιαίτερα συνεπής σκόρερ και συμπαθητικός δημιουργός. Μπορεί στην μέχρι σήμερα καριέρα του να μην έχει κερδίσει κάποιο σπουδαίο συμβόλαιο στην Ευρώπη, πλην αυτού στην Καρσίγιακα, ωστόσο η ποιότητα του είναι δεδομένη κι αναμένεται να ξεχωρίσει με το καλημέρα.

Παρόμοιας βαρύτητας προσθήκη χαρακτηρίζεται κι εκείνη του Ουσμάν Κρουμπάλι, ενός undersized ψηλού του οποίου η καριέρα καταγραφει σταθερά ανοδική πορεία από το 2014 μέχρι σήμερα: από την Α2 της Ιταλίας στο Λαύριο (10.7π, 6.9ρ, 1κλ) κι από εκεί σε Βενέτσια κι Αστάνα, με ως επί το πλείστον σταθερή απόδοση και δίχως τραυματισμούς. Ο 29χρονος ψηλός, νταμπλούχος πέρσι στο Καζακστάν υπό τις οδηγίες του Παπαθεοδώρου, προέρχεται από μια σεζόν όπου κατάφερε να αφήσει πολύ θετικές εντυπώσεις στην VTB, αποτελώντας παίκτη - αποκάλυψη για την λίγκα. Είναι δουλευταράς, βελτιώνεται διαρκώς και θα αποτελέσει σημείο αναφοράς στην ρακέτα. Ο ΠΑΟΚ έκανε οικονομική υπέρβαση για να υπογράψει Ντίλαρντ και Κρουμπάλι, επομένως είναι λογικό οι προβολείς να στρέφονται σε αυτούς. Κομβικές μονάδες που λογικά θα καθορίσουν πολλά ως προς τον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας.

Το ερωτηματικό

Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος είναι κατά κοινή παραδοχή ένα σπουδαίο ταλέντο κι αποτελεί κεφάλαιο για το ελληνικό μπάσκετ. Αυτό είναι κάτι που δεν χωρά διαπραγματεύσεις, πάμε παρακάτω. Θα θυμάστε φαντάζομαι πως τον Ιούλιο, στο ευρωπαϊκό των νέων, τα πήγε περίφημα κι ανταποκρίθηκε ιδανικά στον ρόλο του ηγέτη, κερδίζοντας ταυτόχρονα το βραβείο του MVP της διοργάνωσης, πέρα από το χρυσό μετάλλιο. Ωστόσο, η νέα σεζόν δεν ξεκινά καλά για τον ίδιο, αφού αναγκάστηκε να υποβληθεί σε επέμβαση στους κοιλιακούς προσαγωγούς. Όπως είναι λογικό, έχει μείνει πίσω, δεν έχει παίξει στα φιλικά και η εύρεση ρυθμού, όταν με το καλό επιστρέψει στην δράση, θα είναι ένα ζήτημα. Εάν ο νεαρός φόργουορντ είναι υγιής κι αφήσει πίσω του αυτόν τον "ύπουλο" τραυματισμό, είναι δεδομένο πως θα έχει τις ευκαιρίες του από τον κόουτς Παπαθεοδώρου. Θεωρώ πως λίγο - πολύ όλοι μας ανυπομονούμε να δούμε τον Χαραλαμπόπουλο να βγάζει μια γεμάτη χρονιά με σεβαστό χρόνο συμμετοχής, ώστε να δούμε και τι ψάρια πιάνει τελικά.

Στόχοι και προσδοκίες

Στα χαρτιά, ο ΠΑΟΚ έχει δημιουργήσει ένα πιο ισχυρό και σίγουρα πιο πλήρες ρόστερ συγκριτικά με το αντίστοιχο περσινό. Όχι εκείνο που έκλεισε την χρονιά (με ΜακΦάντεν, Σόμπι, Άσκα και χωρίς Σάιμπερτ), αλλά με αυτό που ξεκινούσε την αντίστοιχη εποχή (με Μπράιαντ και Τέιλορ). Εάν οι καλοκαιρινές επιλογές κριθούν ως ένα βαθμό επιτυχημένες κι ο ΠΑΟΚ αποφύγει τις αντικαταστάσεις παικτών μεσούσης της περιόδου, τότε θα είναι σε θέση να κοιτάξει πιο ψηλά. Τόσο ευρωπαϊκά, όσο και στην Ελλάδα. Η τρίτη θέση στην Α1 μπορεί να μην δίνει κάποιον τίτλο, ωστόσο προσδίδει σε μια ομάδα κύρος, αφού επί της ουσίας μιλάμε για τον "πρωταθλητή" στην κούρσα δίχως τους αιώνιους. Ο ΠΑΟΚ θα είναι ο βασικός ανταγωνιστής της ΑΕΚ στον δρόμο για την κατάκτηση της.

Όσον αφορά το Champions League, στόχος θα πρέπει να είναι και φέτος η πρόκριση από τη φάση των ομίλων κι η είσοδος στην νοκ άουτ φάση της διοργάνωσης. Οι Θεσσαλονικείς θα καταφέρουν να περάσουν, εάν στα περισσότερα παιχνίδια διαφυλάξουν την έδρα τους, κάτι που έκαναν και πέρσι με επιτυχία. Από εκεί κι ύστερα, το ταβάνι θα οριοθετηθεί σε συνάρτηση με τον αντίπαλο που θα προκύψει. Η Ευρώπη αποτελεί win-win situation για τον ΠΑΟΚ, παρ' όλα αυτά όπως είδαμε και πέρσι οι εκπλήξεις βρίσκονται κι αυτές κανονικά μέσα στο πρόγραμμα.