Πέμπτη, 02 Μαρτίου 2017 09:10

Άρης - Βιλερμπάν: σαν να μην έγινε τίποτα

Από :

Όσοι παρακολούθησαν τις αναμετρήσεις της τωρινής αντιπάλου του Άρη με τον ΠΑΟΚ στην πρώτη φάση της διοργάνωσης, λίγο - πολύ αντιλήφθηκαν περί τίνος είδους ομάδα πρόκειται. Οι Γάλλοι μας προϊδέασαν πως το σύνολο του Δημήτρη Πρίφτη, εάν θέλει να προκριθεί, θα πρέπει να ιδρώσει και να ξεπεράσει υπό μια έννοια τον εαυτό του. Η ASVEL έδειξε πως διαθέτει ποιότητα για να κάνει πορεία στο τουρνουά, ασχέτως αν τόσο κατά την διάρκεια της σεζόν συνολικά, όσο και μέσα σε ένα μεμονωμένο παιχνίδι, έχει πολλά ups and downs. Ο κόουτς Τζάκσον κουμαντάρει αρκετά χρόνια το συγκεκριμένο κλαμπ, παρουσιάζοντας σοβαρές ομάδες που μπορούν να αμυνθούν ικανοποιητικά προκειμένου να φέρουν το παιχνίδι κοντά στα μέτρα τους. Είναι ολίγον τι αλλοπρόσαλλη ομάδα η Βιλερμπάν, ωστόσο δεν υστερεί καθόλου σε εμπειρία και διαθέτει ένα πολύ ισορροπημένο ρόστερ, από το οποίο δεν μπορείς να 'σαι καθόλου σίγουρος ποιος θα σου κάνει τελικά την ζημιά.

Στο Αλεξάνδρειο, ο παίκτης που ζόρισε όσο κανείς άλλος τον Άρη ήταν ο Άντριαν Ούτερ. Ο 33χρονος σέντερ δεν ματσάρεται εύκολα στην δύναμη, είναι πολύ γερό σκαρί κι ακόμη κι ο Καββαδάς που βρίσκεται περίπου στα ίδια κυβικά με τον Τζαμαϊκανό, δεν κατάφερε να τον περιορίσει επί της ουσίας. Η Βιλερμπάν δεν έκανε δα και κανένα φοβερό πρώτο μέρος το βράδυ της Τετάρτης, όμως κέρδισε κάμποσες επιπλέον κατοχές από τα επιθετικά ριμπάουντ κι έδειξε να ελέγχει κάπως καλύτερα το τέμπο της συνάντησης. Ο Ούτερ μάζεψε 6 από τα 11 της ομάδας του στο ματς (είχε κι άλλα έξι αμυντικά), ενώ έκανε θραύση μέσα στο ζωγραφιστό με 6/9 δίποντα και 14 πόντους. Τον είδαμε επίσης να πασάρει καλά κι έξυπνα (3 ασίστ), να κλέβει μπάλες και γενικώς να παίρνει θετικό πρόσημο και στον αμυντικό τομέα. Ο βετεράνος αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα για την εξέλιξη του παιχνιδιού, αφού ουδέποτε μπόρεσαν οι κιτρινόμαυροι να βρουν λύση για την περίπτωση του, κάνοντας έναν μεσαίου επιπέδου σέντερ να μοιάζει... Ντουάιτ Χάουαρντ.

Ο Άρης θα μπορούσε κάλλιστα για τον ίδιο να μην είχε έρθει ισόπαλος με τους Γάλλους, αν δεν πετούσε... τούβλα από την γραμμή των προσωπικών. Συγχωρέστε με, αλλά εννέα χαμένες βολές (από τις 17 που εκτέλεσε) σε ένα τόσο κλειστό παιχνίδι, είναι υπερβολικά πολλές και στο φινάλε αυτή η αστοχία σε... πονάει και σε κάνει να θες να χτυπήσεις το κεφάλι σου στον τοίχο, γιατί όταν μοχθείς για να σκοράρεις και γενικώς γνωρίζεις πως επιθετικά δεν είσαι μια ομάδα που πετά φωτιές (όχι μόνο στο ματς, γενικά σε όλη σεζόν), σ'αυτούς τους άκοπους πόντους δεν σε παίρνει να λες όχι. Οι κιτρινόμαυροι έμειναν στο 17% από την περίμετρο, βάζοντας μόλις 3 τρίποντα σε ολόκληρο το 40λεπτο. Θα μου πείτε, σχεδόν ίδιο ήταν και το ποσοστό των Γάλλων. Ναι, μόνο που στην έδρα σου, σε τόσο κρίσιμες συνθήκες, περιμένεις κάτι πολύ καλύτερο απ'αυτό. Επίσης, κάποια από τα άστοχα θα μπορούσαν ίσως και να έχουν αποφευχθεί, αφού ήταν τραβηγμένα και θα ήταν προτιμότερο η μπάλα να περάσει στα χέρια των ψηλών.

Το ελληνικό δίδυμο Τσαϊρέλης-Καββαδάς έπαιξε με θέληση και συνδυάστηκε για 28 πόντους, προσπαθώντας να δώσει μια κάποια ώθηση στην επίθεση με ορισμένα δύσκολα και προσωπικά καλάθια, όμως με τόσο μικρή συνεισφορά από την περιφερειακή γραμμή, τα πράγματα δεν θα ήταν εύκολα, όχι απλά για να χτίσεις/διατηρήσεις μια ικανοποιητική διαφορά στο σκορ, αλλά και για να κερδίσεις, όπως φάνηκε κι εκ του αποτελέσματος. Ο Γκόρντον μοιάζει βαρύς και δεν φαίνεται να μπορεί να αλλάξει κάτι δραματικά στο παιχνίδι της ομάδας, λογικό ως ένα σημείο, αφού είχε πολλούς μήνες ν'αγωνιστεί. Δεν έχει άλλωστε τα χαρακτηριστικά για να ανεβάσει την ένταση και το επίπεδο στην επίθεση του Άρη. Ποτέ του δεν ήταν ο σούπερ ταλαντούχος παίκτης στο να αναπαύει την μπάλα στο διχτάκι. Ο ασταθής Τζένκινς είχε ένα ξέσπασμα αλλά σε άλλα σημεία ήταν απλά... άφαντος, με τον Κάμινγκς να κάνει μια πολύ μέτρια εμφάνιση, σαφώς κατώτερη από τις πρόσφατες, πιο γεμάτες, κόντρα στην Στρασμπούρ.

Όσον αφορά την διαχείριση του παιχνιδιού, ο βαθμός που αναλογεί στους Θεσσαλονικείς είναι κάτω από την βάση, αφού πέταξαν στα σκουπίδια ένα εξαιρετικό τρίτο δεκάλεπτο (17-13 επιμέρους σκορ, ξεκίνησαν την 4η περίοδο με +5) και από επιπολαιότητα δεν πήραν ένα μάλλον δικό τους παιχνίδι. Ας μην γελιόμαστε, σε ένα ματς που δεν διεκδικούσε... όσκαρ (επειδή η απονομή έγινε προ ημερών) για την ποιότητα του κι είδαμε γενικά κακό μπάσκετ, ο Άρης έχασε την ευκαιρία να κερδίσει, παρότι δεν βρέθηκε σε καλό απόγευμα. Η ισοπαλία μοιάζει περισσότερο με ήττα και βεβαίως είναι πιο βολικό αποτέλεσμα για τους πρωταθλητές Γαλλίας, οι οποίοι πρακτικά ούτε αυτοί κέρδισαν κάτι, αλλά απέκτησαν ουσιαστικά το... πλεονέκτημα έδρας στο ζευγάρι. Ανέβασαν αισθητά τις πιθανότητες τους, ξέροντας πως έχουν να δώσουν ένα παιχνίδι με αφετηρία το μηδέν. Η ούτως ή άλλως δύσκολη αποστολή των παικτών του Πρίφτη, έγινε αντικειμενικά ακόμη δυσκολότερη, όμως από τον φετινό, εξαιρετικά απρόβλεπτο Άρη, δεν μπορείς να αποκλείσεις κανένα ενδεχόμενο για την ρεβάνς του Αστρομπάλ. Έχω την αίσθηση πως αν ο Άρης μπορέσει να πλησιάσει τους 75 πόντους, θα 'χει ελπίδες κι εμείς θα δούμε μια ωραία μάχη.