Petros Syd

Ήμουν - δεν ήμουν 9 χρονών, aριστερά lay up, motion και figurate μέχρι θανάτου στο «μίνι» της Νήαρ Ηστ, με τον κόουτς «Β» να καπνίζει χαλαρός την πίπα του και να συζητάει με κάποιον πατέρα τις πιθανότητες να βρέξει την ώρα της προπόνησης. Πίσω απ’ την τσουλήθρα δίπλα στο «ανοιχτό», βλέπω με την άκρη του ματιού μου την σιλουέτα ενός κοντόχοντρου μεσήλικα με γενειάδα. Τα βλέμματά μας συναντιούνται στιγμιαία και μου κάνει νόημα να πάω προς το μέρος του. «Άκου μικρέ, να νιώθεις «μαύρος» όταν παίζεις. Και να θυμάσαι: τα νέγρικα σόλα στα καλάθια δεν φυλακίζονται στις παρτιτούρες των λευκών προπονητών, το μπάσκετ είναι ο θρίαμβος των κατατρεγμένων. Όπως τα μπλουζ». Αυτό ήταν, τον κοντόχοντρο μεσήλικα δεν τον ξαναείδα ποτέ, η αγάπη όμως για το μπάσκετ και τα «μαύρα» μπλουζ, έμεινε για πάντα.

Αναλογιζόμενοι μία αθλητική επιτυχία του παρελθόντος, συνήθως αναρωτιόμαστε πόσο αφύσικα γρήγορα πέρασε ο χρόνος από τότε. Με την περιπτωσάρα της Μακάμπι όμως μάλλον συμβαίνει το αντίθετο, καθώς μάλλον δεν είμαι ο μόνος στον οποίο το γκολ του Βαζέχα στο Άμστερνταμ, για παράδειγμα, φαντάζει χρονικά τοποθετημένο εγγύτερα στο σήμερα από την τελευταία κατάκτηση ευρωλίγκα της εκπροσώπου του Ισραήλ στη διοργάνωση. Στην πραγματικότητα το δεύτερο γεγονός συντελέσθηκε το 2016, 22 ολόκληρα χρόνια μετά από το πρώτο. Για όλο αυτό το μπέρδεμα ωστόσο, θα προτιμήσω να αποδώσω ευθύνες στην "ομάδα του λαού", παρά στον εαυτό μου, καθώς οι Ισραηλινοί έχουν πλησιάσει τον μπασκετικό "πάτο" τα τελευταία τέσσερα χρόνια, χώνοντας τις ημέρες της δόξας τους βαθύτερα στο χρονοντούλαπο, απ' όσο πραγματικά τους αξίζουν. Έχοντας να μπουν στα πλέι οφς τεσσερα χρόνια, ο στόχος θα πρέπει να τεθεί σε πρώτη φάση στην επάνοδο στην κορυφαία οκτάδα της διοργάνωσης. Οι "απειλές" για δύο διαφορετικά ρόστερ, ένα για το πρωτάθλημα - ένα για την Ευρωλίγκα, έμειναν στα χαρτιά και η πυξίδα που καθοδηγεί τον σχεδιασμό της ομάδας, συνεχίζει να δείχνει επίμονα προς τις ΗΠΑ. Η Μακάμπι έχει στελεχώσει ένα δυνατό ρόστερ, βάζοντας δυο - τρεις εντυπωσιακές προσθήκες. Πάμε να ρίξουμε μια ματιά.

Από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι λίγο μετά την γέννηση του διαστημικού προγράμματος των ΗΠΑ, στα μέσα του 20ου αι., οι Αμερικανοί είχαν αναπτύξει μία σχέση ''τυφλής'' εμπιστοσύνης και πίστης στην ικανότητα των τεχνοκρατών της χώρας να εκπονούν και να φέρνουν εις πέρας μεγάλα και πολύ φιλόδοξα πρότζεκτς. Το πρόγραμμα του Μανχάταν για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων είχε κάνει ήδη την αρχή και η επόμενη μεγαλόπνοη και υπέρ-φιλόδοξη ιδέα, θα είχε ως στόχο να δώσει λύσεις και να παράγει νέα τεχνογνωσία σχετικά με τον αστικό σχεδιασμό των πόλεων. Το Minessota Experimental City (MXC) ήταν μια ιδέα του Νοτιοαφρικανού Έθελσταν Σπίλχαους, του γνησιότερου "απογόνου" του Ιουλίου Βερν και εκφράστηκε για πρώτη φορά στις αρχές του 1960. Ο Σπίλχαους ήταν ένας άνθρωπος τραχύς, με αριστοκρατική ωστόσο αύρα, ένας πολυπράγμονας επιστήμονας, γεωφυσικός, ωκεανογράφος, πρύτανης του Πανεπιστημίου της Μινεσότα και κομίστας, ο οποίος είχε μεταναστεύσει στην Αμερική τη δεκαετία του 1940.

Σάββατο, 08 Σεπτεμβρίου 2018 22:34

Hasta La Victoria Siempre, Manu - 7.

Ο δήμαρχος του Σαν Αντόνιο, Ρον Νίρενμπεργκ, κήρυξε την 30η Αυγούστου ως "Ημέρα Μανού Τζινόμπιλι", τοποθετώντας τον έτσι στην ίδια σελίδα της μπασκετικής ιστορίας των "σπιρουνιών" με τον Τιμ Ντάνκαν, τον οποίο η πόλη τίμησε με τον ίδιο τρόπο στην απόσυρσή του δυο χρόνια νωρίτερα. Δε θα ήταν υπερβολή να ισχυριστεί κάποιος ότι κανείς δεν επηρέασε προπονητικά τον Γκρεγκ Πόποβιτς, όσο οι δύο προαναφερθέντες. Ο Μανού μπορεί να μην είχε την αγωνιστική πληθωρικότητα του Τίμι, έβαλε όμως στο "τραπέζι" των Τεξανών από το 2002 κάποια "χαρτιά", που έκαναν ακόμα και τον "θρυλο" Πόποβιτς να αναθεωρήσει πολλά απ' όσα πίστευε.

Καλησπέρα σας. Μία μακρά περίοδος ντεφορμαρίσματος και δημιουργικού ''κοκομπλόκο'' σε όλα τα επίπεδα εκ μέρους μου διακόπτεται, θέλω να ελπίζω, σήμερα. Ως ύστατη προσπάθεια ανάκτησης του κινήτρου και της χαράς, πήρα μία απόφαση ριζοσπαστική: βγήκα στον δρόμο και μίλησα με απλούς οπαδούς. Η μέθοδος που επέλεξα αποδείχθηκε αμφίδρομα ανακουφιστική, καθώς από τη μία ο συνομιλητής βοηθάται να βγάλει από μέσα τα καταπιεσμένα οπαδικά ένστικτα που κρύβει κάτω από το χαλάκι της ορθότητας, από την άλλη βοήθησε εμένα τον ίδιο να αντιληφθώ ότι τα αληθινά προβλήματα της ζωής, είναι τελικά άλλα από αυτά που μέχρι χθες νόμιζα.

Τρίτη, 08 ΜΑΙΟΥ 2018 09:20

H AEK φοράει τα καλά της

Γεια σας. Η ΑΕΚ έφτασε στην πανηγυρική κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ, καταγράφοντας μία σπουδαία επιτυχία, η οποία ωστόσο δε θα πρέπει να αποτελέσει τον τελικό προορισμό του εγχειρήματος, αλλά ένα (σημαντικό) εργαλείο στην προσπάθεια ανάπτυξης της ομάδας και στην επίτευξη μελλοντικών, ακόμα σπουδαιότερων στόχων. Η διάθεση από διοικητικής πλευράς υπάρχει, όπως και η "δίψα" για διάκριση και είναι πλέον στο χέρι της  να κεφαλαιοποιήσει και μακροπρόθεσμα τις πρόσφατες, σημαντικές επιτυχίες της. Το διαδίκτυο βρίθει από πανηγυρικά κείμενα και φωτορεπορτάζ, του αδιαμφισβήτητου θριάμβου, οπότε ελπίζουμε ότι θα μας συγχωρέσετε την προσπάθεια να σταθούμε περισσότερο στην επόμενη ημέρα της "Ένωσης". Άλλωστε τεχνικά βρισκόμαστε ήδη σε αυτήν.

Γεια σας και καλό σας μήνα. Το τέλος της σειράς των αναμετρήσεων με τη Ρεάλ Μαδρίτης άφησε τον Παναθηναϊκό εκτός φάιναλ φορ για έβδομη σερί σεζόν, διάστημα δυσβάσταχτο όχι μόνο για τους καλομαθημένους από τις άφθονες επιτυχίες οπαδούς του, αλλά και για τους διοικούντες. Η φετινή σεζόν ωστόσο χαρακτηρίζεται από μία ειδοποιό διαφορά: η ομάδα φέτος έδειξε πιο ικανή από ποτέ για επιστροφή στην τετράδα και μετά το πρώτο παιχνίδι του ΟΑΚΑ απέναντι στους Ισπανούς, κατάφερε να αναδειχθεί μέχρι και φαβορί του ζευγαριού, έστω για κάτι λιγότερο από 48 ώρες. Ωστόσο, παρά τις διαφορές στη διαδρομή του ταξιδιού, ο τελικός προορισμός αποδείχθηκε ο ίδιος, η άδοξη επιστροφή στο σπίτι. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το κλισέ θέλει την ομάδα να ασχολείται με την "επόμενη μέρα", δηλαδή τους τελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος, ωστόσο ο Παναθηναϊκός ήδη κοιτάζει πιο μακριά, καθώς η συμμετοχή του στην ευρωλίγκα θεωρείται στο εξής από αμφίβολη έως αδύνατη. Όπως εύκολα καταλαβαίνει κανείς, η εξέλιξη αυτή έχει μεγαλύτερη σημασία από την απλή συμμετοχή ή όχι σε μία διοργάνωση, καθώς η επιλογή του προορισμού είναι αυτή που θα καθορίσει και τη στελέχωση του πληρώματος.

Κυριακή, 29 Απριλίου 2018 18:01

To μακρινό ριμπάουντ, playoffs, game 4: Game over

Καλησπέρα σας! Τα τέταρτα παιχνίδια των σειρών των πλέι οφς ολοκληρώθηκαν και το βασικό συμπέρασμα είναι, φυσικά, ένα: ότι οι ομάδες μας θα παρακολουθήσουν το φάιναλ φορ από τα σπίτια τους. Η εικόνα του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού ως προς το πώς τελικά "παραδόθηκαν" μπορεί να ήταν διαφορετική, όμως το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Στην επιστημονική γλώσσα του μπάσκετ η προκύπτουσα συνθήκη αναφέρεται συνοπτικά και ως "καναπές", το πολύ καθισιό στον οποίο φέρνει το λεγόμενο "τσούξιμο", το οποίο λιγότερο η περισσότερο νιώθουμε όλοι οι Παναθηναϊκοί, σε αντίθεση με τους Ολυμπιακούς, οι οποίοι ίσως και να είναι ολίγον περισσότερο ενοχλημένοι από την εικόνα της ομάδας τους, παρά από τον αποκλεισμό. Κακά τα ψέμματα, οι ερυθρόλευκοι ουσιαστικά δεν κατάφεραν ούτε να κοντράρουν τους "διψασμένους" Λιθουανούς. Οι νίκες των Ζαλγκίρις και Ρεάλ, συνοδεύτηκαν και από τη νίκη - πρόκριση της ΤΣΣΚΑ στο φάιναλ φορ στην έδρα της Χίμκι και εκείνη της Φενέρ μέσα στην Βασκονία.

Καλησπέρα! Με τα δεύτερα παιχνίδια ολοκληρωμένα, η σύνθεση του φαιναλ φορ είναι ήδη κατά το ήμισυ γνωστή, κακά τα ψέμματα αγαπητοί. Φενέρμπαχτσέ και ΤΣΣΚΑ Μόσχας θα είναι στο φάιναλ φορ, όπως λίγο πολύ ξέραμε από τον Οκτώβρη. Αν θέλουμε βέβαια να δημιουργήσουμε κλίμα αγωνίας, μπορούμε κάλλιστα να προσποιηθούμε ότι τα πάντα είναι ανοιχτά και ότι στο κάτω κάτω βρε παιδάκι μου, "ποτέ δεν ξέρεις". Πάντως η Φενέρ και η ΤΣΣΚΑ προφύλαξαν την έδρα τους και έχουν τρία "ματς μπολ" για να πάνε στο Βελιγράδι. Στα δικά μας, ο Παναθηναϊκός έχασε το δεύτερο παιχνίδι του ΟΑΚΑ και για ακόμα μία φορά προσγειώθηκε στην πραγματικότητα σκληρά και ανώμαλα. Τίποτα δε λειτούργησε σωστά για τους πράσινους, που κρατάνε μόνο την καλή εικόνα των Ντένμον και Πέιν. Ο Ολυμπιακός αντίθετα πήρε μία νίκη εκ των ων ουκ άνευ απέναντι στη Ζαλγκίρις, μένοντας "ζωντανός" στο κυνήγι της πρόκρισης, το οποίο πλέον περνάει από το Κάουνας, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τον Παναθηναϊκό, η πτήση του οποίου για Βελιγράδι θα πρέπει υποχρεωτικά να έχει ως ενδιάμεσο σταθμό τη Μαδρίτη.

Καλησπέρα σας, πως είστε; Ελπίζω καλά. Αρκετοί από εσάς θα έχετε ακούσει τις καμπάνες να χτυπούν από το πρωί σε ρυθμούς πλέι οφς Ευρωλίγκα και καθότι εμείς δεν έχουμε κάποια καμπάνα να χτυπήσουμε, θα αρκεστούμε σε μία μέτριας ποιότητας ανάλυση του ζευγαριού Παναθηναϊκός - Ρεάλ Μαδρίτης, την οποία και συνεπώς, λόγω της μετριότητάς της, θα σας προσφέρουμε σε προνομιακή τιμή. Το πλεονέκτημα έδρας "έκατσε" στο ΟΑΚΑ μετά από μία "καραμπόλα" αποτελεσμάτων την τελευταία αγωνιστική, η οποία δεν ήρθε μόνο από την βοήθεια της Αθηνάς, αλλά και από το χεράκι του Παναθηναϊκού, ο οποίος συμμορφώθηκε απόλυτα με τις επιταγές του αρχαίου ρητού, το οποίο προσωπικά προτιμώ να αποδίδω στον Αίσωπο, αλλά εσείς μπορείτε, αν προτιμάτε, να το αποδώσετε στον Ευριπίδη.

Καλησπέρα σας. Εντάξει, είναι ολίγον διαδικαστικά τα πράγματα πλέον στα περισσότερα μέτωπα. Την τελευταία αγωνιστική μπορούμε να βρούμε και τίποτα καλύτερο να κάνουμε, ενδεχομένως. Στα αποτελέσματα της αγωνιστικής βρίσκει κανείς ένα περιπετειώδες "διπλό" της Ρεάλ στο Βελιγράδι, μία ήττα του Ολυμπιακού στην παράταση από τη Μάλαγα, αλλά και τον μαθηματικό αποκλεισμό της Μακάμπι από τη Μπασκόνια, η οποία βίωσε το αντίστροφο συναίσθημα. Παναθηναϊκός και Μπαρτσελόνα κέρδισαν πολύ εύκολα τις Βαλένθια και Εφές, ενώ η Αρμάνι πήρε ένα ανούσιο διπλό στην έδρα της Μπάμπεργκ. Στο θεωρητικά πιο δυνατό παιχνίδι της αγωνιστικής, η Φενέρ δε δυσκολεύτηκε ιδιαίτερα να κερδίσει στην έδρα της Χίμκι, η οποία ωστόσο εμφανίστηκε με πολλές απουσίες.

Σελίδα 1 από 7

Basketballguru.gr 2018 All righs reserved.      Designed and Developed by Web Rely