Γιάννης Ψαράκης

Μικρό με φώναζαν «ψηλέα» αλλά μου άρεσε να κάνω παιχνίδι και όχι να περιμένω να με «ταίσουν» οι κοντοί. Λάτρης του Magic (όχι του παγωτού), του Σάρας και του Παπαλουκά. Play-maker από κούνια, Νικαιώτης, 69άρης, χαζομπαμπάς. Για τα υπόλοιπα κανονίστε τσίπουρο να τα πούμε.

Διαβάζεις το όνομα μιας τουρκικής ομάδας (Μπαχτσεσεχίρ, Bahcesehir) που δεν το έχεις ακούσει ποτέ ξανά στο παρελθόν. Μετά από λίγες μέρες μαθαίνεις ότι θα αντικαταστήσει ομάδα της πρώτης κατηγορίας που πτώχευσε (Εσκισεχίρ) παρότι δεν ήταν η σειρά της στην επετηρίδα από τη Β κατηγορία όπου πέρυσι ήταν μόλις 5η. Και στα καπάκια ενημερώνεσαι ότι μέσα σε τρεις μέρες απέκτησε: Τέσσερις παίκτες με προϋπηρεσία στο ΝΒΑ μέσα στη δεκαετία που διανύουμε, έναν παίκτη που έχει φάει με το κουτάλι τα γήπεδα της Ευρωλίγκα, και ετοιμάζεται για έναν ακόμη που μέχρι πέρυσι ήταν μήλο της έριδος για τις μισές ομάδες της Ευρωλίγκα. Και κάπου μέσα σε αυτό τον καταιγισμό ειδήσεων παρατηρείς ότι έχει και Έλληνα προπονητή (Στέφανος Δέδας). Ε, τι διάολο, κάτι (περίεργο) συμβαίνει και πρέπει να το ψάξουμε… Και αυτό κάναμε…

Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018 10:28

Oι "Παρτιζάνοι" της Α1

Αν σας ρωτούσε κάποιος ποια πιστεύετε ότι είναι η ομάδα που έχει «δώσει» τους περισσότερους παίκτες στην Α1 τα τελευταία 25 χρόνια τι θα απαντούσατε; Οι προφανείς απαντήσεις είναι ομάδες όπως ο Πανιώνιος, ο Ηρακλής, ο ΠΑΟΚ, ο Άρης. Ομάδες που ήταν ανέκαθεν προθάλαμοι παικτών για τους λεγόμενους «μεγάλους» που μονοπωλούν τους τίτλους στο διάστημα αυτό. Παραδείγματα; Αμέτρητα που χάνονται στον χρόνο. Και για τις τέσσερις αυτές ομάδες. Αν πάλι αναζητήσει κάποιος την απάντηση στο αντίστοιχο ερώτημα για ξένους παίκτες που έχουν έρθει στα μέρη μας το τελευταίο τέταρτο του αιώνα, ξέρουμε ότι θα δυσκολευτείτε, οπότε σας έχουμε έτοιμη την απάντηση. Η Παρτιζάν Βελιγραδίου!

Το «παλτό». Ο «φραγκοφονιάς». Ο «ηγέτης» που έγινε «πουλημένο τομάρι». Ο «ένας από εμάς» και το «παρτάλι». Το καλοκαίρι ήταν ανέκαθεν η αγαπημένη εποχή του χρόνου για όσους ασχολούνται με τον ομαδικό αθλητισμό λόγω μεταγραφών, στόχων, υποψήφιων, αλλά με τα social media να έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας αυτή η αγαπημένη εποχή έχει… απογειωθεί. Όλα όσα διαβάζουμε και γράφουμε (όλοι μας, ναι, και σε εσένα που κοιτάς δεξιά-αριστερά απευθύνομαι) για τους υποψήφιους στόχους ή για τους παικταράδες που έρχονται και τους τελειωμένους που φεύγουν, για την προεδράρα που άλλοτε σπρώχνει όλο το χαρτί και άλλοτε έχει καβούρια στην τσέπη, έχουν γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας.

Σάββατο, 30 Ιουνίου 2018 16:55

O κύκλος των χαμένων ομάδων

Η είδηση πως η ισπανική Μπιλμπάο υποβιβάσθηκε φέτος στο πρωτάθλημα της ACB μόλις έξι σεζόν μετά τη συμμετοχή της στην Ευρωλίγκα πέρασε ολίγον τι στο… ντούκου, που λένε και στο χωριό μου. Βλέπετε, η ομάδα από τη χώρα των Βάσκων δεν έχει το brand name άλλων για να κάνει «γκελ» και άλλωστε τα τελευταία 3-4 χρόνια με το ζόρι κρατιόταν στην πρώτη κατηγορία. Όμως ο υποβιβασμός της Μπιλμπαό και η αμφιβολία ακόμη και για το αν θα καταφέρει να φτιάξει ομάδα τη νέα σεζόν για τη λίγκα LEB Gold, ήρθε να προσθέσει το όνομα της ομάδας στη μακρά λίστα αυτών που… φαγώθηκαν εξ αιτίας της συμμετοχής τους στην Ευρωλίγκα. Μιας διοργάνωσης που δεν μπόρεσαν να την αντέξουν αγωνιστικά και κυρίως οικονομικά, αφού δεν είχαν τις βάσεις να το κάνουν.

Είναι η κορυφαία χώρα όσον αφορά τις επιτυχίες σε εθνικό επίπεδο τις δύο τελευταίες δεκαετίες, μετρώντας μετάλλια σχεδόν σε κάθε μεγάλη διοργάνωση (με εξαίρεση το Ευρωμπάσκετ του 2005) από το 1999 μέχρι το 2017. Είναι η χώρα που διαθέτει δύο από τους κορυφαίους και διασημότερους (ίσως τους διασημότερους) συλλόγους σε όλο τον κόσμο, που ειδικότερα στο μπάσκετ έχουν να επιδείξουν συνολικά 12 τρόπαια της Ευρωλίγκα. Παίκτες της έχουν θέσεις βασικών σε πολλές ομάδες του ΝΒΑ, έχουν γίνει All Star και κερδίζουν εκατομμύρια δολάρια ετησίως. Κι όμως, ξέρετε πόσοι Ισπανοί προπονητές είχαν εργασθεί μακριά από τη χώρα τους από… καταβολής του ισπανικού μπάσκετ μέχρι το 2010;

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018 09:11

Kουκίδες στον χάρτη

Με τους συναδέλφους μου κυρίως τη δεκαετία του ’90, όταν ταξιδεύαμε εβδομάδα παρά εβδομάδα με τους «αιώνιους» στα ντουζένια τους, τα λεφτά (των ΜΜΕ) να υπάρχουν και το ενδιαφέρον του κόσμου στην προ ίντερνετ εποχή στα ύψη, κάθε φορά που πηγαίναμε στα Τρεβίζο, της Τζιρόνες, στα Σαν Κεντάν και στα Προκόμ αυτού του κόσμου σημειώναμε μετά το τέλος κάθε ταξιδιού μία κουκίδα. Μία κουκίδα στον χάρτη για να θυμόμαστε τα μέρη που έχουμε επισκεφτεί. Όταν πια με τον νόμο Μποσμάν στην ίδια… κατηγορία μπήκαν πρώτα οι παίκτες και μετά οι Έλληνες προπονητές και παράλληλα ο κόσμος έγινε πιο «μικρός» με την είσοδο του διαδικτύου στη ζωή μας, οι κουκίδες όπου άφηναν ελληνική σημαιούλα οι ταξιδευτές έφτασαν στα πέρατα του κόσμου και δεν περιορίστηκαν στα στενά πλέον όρια της «γηραιάς ηπείρου».
Τετάρτη, 06 Ιουνίου 2018 11:10

Ένας νόμος και τρεις απεργίες

Στην φωτογραφία, εκπρόσωποι των παικτών του πρωταθλήματος Ισραήλ, με κάρτες προαναγγελίας της απεργίας

Ένας νόμος, τρεις απεργίες, και το μπάσκετ μιας χώρας που εδώ και μια δεκαετία και βάλε προσπαθεί να ορθοποδήσει πάνω σε νέες βάσεις προκειμένου να επιστρέψει στο προσκήνιο, αφού με εξαίρεση τον από κάθε άποψη ανέλπιστο θρίαμβο της Μακάμπι το 2014 δεν έχει να επιδείξει την παραμικρή επιτυχία από το 2006 και μετά. Ο λόγος για το πρωτάθλημα και κατ’ επέκταση το μπάσκετ στο Ισραήλ, που από τη σεζόν 2005-6 και μετά προσπαθεί να μπει σε διαφορετικές βάσεις, αλλά που όλα στο τέλος της ημέρας τριγυρίζουν και καταλήγουν στον ίδιο παρανομαστή. Την πάλαι ποτέ κραταιά «ομάδα του λαού» Μακάμπι Τελ Αβίβ.

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017 10:05

20 + 1 υπέροχα μουστάκια

Μια παλιά κρητική μαντινάδα λέει «Το μαύρο το μουστάκι σου που μοιάζει του Ζαπάτα σε έκανε Βαγγέλη μου να μοιάζεις με πατάτα». Όπου Βαγγέλη βάλτε το όνομα που σας αρέσει, αρκεί να ταιριάζει στον ρυθμό, δεν θα τα χαλάσουμε. Αφορμές δόθηκαν πολλές ακόμη και φέτος στη θέα του Μίρο Ραντούλιτσα, που για καλή του τύχη άφησε μουστάκι-υπερπαραγωγή όταν βρισκόταν στο Μιλάνο και όχι στην Αθήνα, διαφορετικά ακόμη στα αποδυτήρια του ΟΑΚΑ θα κρυβόταν. Έτσι, λοιπόν, χωρίς λόγο και αιτία, είπαμε να ασχοληθούμε με τρίχες και να παραθέσουμε το Black Jack των μυστακοφόρων στην ιστορία του μπάσκετ. 20+1 περιπτώσεις που έκαναν τον φωτογραφικό φακό να δακρύσει. Διαχρονικά...

(Το κείμενο που ακολουθεί αναδημοσιεύεται από την εφημερίδα Live Sport της 10ης Μαϊου. Είναι γραμμένο από τον δημοσιογράφο Γιάννη Ψαράκη. Ευχαριστούμε την εφημερίδα και τον κύριο Ψαράκη για την άδεια της αναδημοσίευσης και την άμεση ανταπόκριση.)

Το περιβόητο νέο καλεντάρι της FIBA, με την επιστροφή των προκριματικών για όλες τις εθνικές ομάδες σε Παγκόσμιο Κύπελλο και Πρωταθλήματα των ηπείρων, πρόκειται να μπει από τον ερχόμενο Νοέμβριο στη ζωή μας, αλλά παράλληλα πρόκειται να οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην πλήρη απαξίωση μέχρι και τον αφανισμό των Εθνικών ομάδων, τουλάχιστον όπως τις γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

Basketballguru.gr 2018 All righs reserved.      Designed and Developed by Web Rely