Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017 05:12

Σκηνές πίσω από την λάμψη

Από :

(To κείμενο γράφτηκε αρχικά για τον ιστότοπο provo.gr, από όπου και αναδημοσιεύεται)

Πίσω από την λάμψη των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς , στο Οκλαντ το Caltrans έχει σχεδόν καθημερινή δουλειά. Οι υπάλληλοι του τμήματος μεταφορών της Καλιφόρνια (California Department of Transportation) είναι επιφορτισμένοι με ένα "αστυνομικό" καθήκον : Τον καθαρισμό των αυτοκινητόδρομων από τους αστέγους , που στήνουν τους καταυλισμούς τους συχνά κάτω από γέφυρες, εκεί όπου το δέρμα βρίσκει καταφύγιο από την βροχή και τον δυνατό ήλιο. Τα πληρώματα του Caltrans δεν έρχονται ποτέ μόνα. Εχουν πάντα μαζί τους και την αστυνομία , που φροντίζει ώστε οι "καθαρισμοί" των καταυλισμών να γίνονται στην εντέλεια , έτσι ώστε να εξαλείφεται πλήρως ο κίνδυνος για την δημόσια υγεία, όποιος διάολο και αν είναι αυτός. Τα προσωρινά σπίτια των ανθρώπων του δρόμου εξαφανίζονται , τι ειρωνεία , με όρους μπασκετικούς: Sweep.

Λίγο πριν από τους τελικούς του ΝΒΑ, και κατά την διάρκεια της άνοιξης, έξι απο τις αυτοσχέδιες κοινότητες καταστράφηκαν λόγω πυρκαγιάς. Υπήρχαν βράδια που ορισμένα σημεία του Όκλαντ κυριολεκτικά καίγονταν,  καθώς η διαβίωση μέσα στα σκουπίδια δεν έχει την αντιπυρική προστασία ως προτεραιότητα. Αυτό που αναζητούν οι άνθρωποι που δεν έχουν κάπου να μείνουν είναι στέγη, και καθώς η (συν)έλευση τους σε προστατευμένους χώρους είναι αναγκαστική και άτακτη, δεν λείπουν οι μεταξύ τους αντιπαραθέσεις. Ενας καβγάς μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή ενός ολόκληρου καταυλισμού. Εκτός αν έχει προλάβει να τον διαλύσει το Caltrans, στερώντας πολλές φορές από τους απόβλητους κατοίκους μέχρι και κάποια από τα πιο πολύτιμα τους αντικείμενα.

Στο πέμπτο μεγαλύτερο λιμάνι των ΗΠΑ , το οποίο βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το πανέμορφο Σαν Φρανσίσκο, ο αριθμός των αστέγων αυξήθηκε μεταξύ 2015 και 2016 κατά 25%, ποσοστό αληθινά τρομακτικό. Υπολογίζεται πως στην πόλη, ανάμεσα στο περίπου μισό εκατομμύριο καταγεγραμμένων κατοίκων, υπάρχουν αυτή την στιγμή περί τις 200 αυτοσχέδιες κατασκηνώσεις, οι οποίες στεγάζουν περίπου 2,800 ανθρώπους . Η σύνθεση δε του "σώματος" αντανακλά την παράδοση και είναι πιστή σε αυτή. 70% είναι μαύροι.

Η συνολική αναλογία ειναι πάνω από το 5% και ακολουθεί τα καλιφορνέζικα πρότυπα, τα οποία θέλουν τα αστικά κέντρα της πολιτείας να εμφανίζονται στις λίστες με τους υψηλότερους αριθμούς αστέγων παγκοσμίως. H αύξηση του ποσοστού αποδίδεται κυρίως στην αύξηση του κόστους στέγασης, ή με απλά λόγια στο ότι τα σπίτια και τα ενοίκια είναι πλέον πολύ ακριβότερα. Για να συμβεί αυτό βέβαια, μπαίνουν σε λειτουργία άλλοι μηχανισμοί, γνωστοί πάνω κάτω σε όλους.

Φαινομενικά οι Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς δεν έχουν και ιδιαίτερη σχέση με όλα αυτά. Αντιλαμβάνομαι την απελπισία που καταλαμβάνει τον νου οποιουδήποτε, όταν μονίμως αντιπαραβάλει την εικόνα του εκατομμυριούχου Στεφ να χαριεντίζεται με την κόρη του μπροστά από τα μικρόφωνα, με εκείνη των καταληψιών των εθνικών δρόμων. Τα 48 λεπτά πρέπει να τα απολαμβάνουμε, όπως και τις δυο ημέρες κουβέντας που τα ακολουθούν. Η διαρκής αντιπαραβολή του θεάματος με τις κοινωνικές του προεκτάσεις είναι για πολλούς ένας σίγουρος δρόμος προς την κατάθλιψη. Από την άλλη, στην προκειμένη περίπτωση οι Ουόριορς είναι συνδεδεμένοι με το πρόβλημα, με την αμεσότητα της σύνδεσης να βρίσκεται στην κρίση του καθενός.

Η Oracle Arena βλεπετε δεν ανήκει σε κάποιον ιδιώτη, ούτε στην ομάδα. Ανήκει στο κράτος, και συγκεκριμένα στον δήμο του Όκλαντ και σε άλλους φορείς της πολιτείας της Αλαμέδα. Τόσο θεωρητικά όσο και πρακτικά, τα οφέλη των εισπράξεων επιμερίζονται μεταξύ διάφορων, ανάμεσα τους και οι κάτοικοι της περιοχής. Όταν λοιπόν γίνεται διαπιστωμένα κατάχρηση των προνομίων δωρεάν εισόδου που απολαμβάνουν οι τοπικοί αξιωματούχοι, τότε και οι ζημιές μοιράζονται αντίστοιχα. Όπως αναφέρει η Mercury News, κατά την τριετία 2015 - 2017 υπολογίζεται πως το ποσό των εισιτηρίων που κατέληξε σε χέρια πολιτικών της Αλαμέδα χωρίς αντίτιμο, ανήλθε στα 7,8 εκατομμύρια δολάρια ! Συχνά οι πολιτικοί δεν τα χρησιμοποίησαν ακριβώς για σκοπούς που άπτονται των προϋπολογισμένων αρμοδιοτήτων τους (επιτήρηση του χώρου, προώθηση του σπορ, βραβεία σε διακριθέντες μαθητές κλπ). Αντίθετα, πολλά από αυτά δόθηκαν σε κάθε λογής ρουσφέτια, με πιο κραυγαλέο παράδειγμα τέσσερα εισιτήρια που έλαβε ένα ζωγράφος για το περσινό game 7 των τελικών, επειδή ζωγράφισε το πορτρέτο της γυναίκας ενός επιτηρητή της κομητείας.

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο κραυγαλέα, αν αναλογιστεί κανείς πως το παραπάνω ποσό αντιστοιχεί στον αριθμό μόλις 7,000 "μαγικών χαρτακίων" (sic), πράγμα που σημαίνει πως το καθένα κόστισε γύρω στα 1.100 δολάρια! Πώς έγινε αυτό; Πολύ απλά διότι σχεδόν όλα αναλογούσαν σε σουίτες ή courtseats, και μάλιστα σε πολύ κρίσιμους αγώνες των Ουόριορς. Οι τιμές στα εισιτήρια των Dubs έχουν μεν σχεδόν διαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια της δόξας, αλλά και πάλι ο μέσος όρος τους δεν ξεπερνά τα 80 δολάρια, καμμία σχέση δηλαδή με τα ποσά που κατασπαταλήθηκαν, σε περιόδους μάλιστα που η ζήτηση έχει φτάσει στα ύψη. Το φαγοπότι επιχείρησε φέτος να σταματήσει ένα μέλος του δημοτικού συμβουλίου του Όκλαντ, η Ρεμπέκα Κάπλαν, η οποία πρότεινε το μοίρασμα των δωρεαν εισιτηρίων (οχι μόνο των Ουόριορς , αλλά και στα άλλα αθλήματα) σε πολιτικούς να περιοριστεί άμεσα. Η Κάπλαν υποστήριξε πως η πόλη θα κερδίσει ετησίως $400,000, και προώθησε την ιδέα διοχέτευσης αυτών των χρημάτων προς την αντιμετώπιση της έλλειψης στέγης.

Η πρόταση της ακόμη δεν έχει εξεταστεί από το συμβούλιο, καθώς στην δημοκρατία τα προνόμια δεν αφαιρούνται έτσι εύκολα. Οι Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, εξάλλου, είναι ένα από τα πιο δυναμικά αναπτυσσόμενα μπασκετικά κινήματα. Παιζουν υπέροχα, έχουν σταρ συμπαθείς στο ευρύ κοινό και γύρω τους έχει γιγαντωθεί μία φρενίτιδα ανάλογη με εκείνες που συνόδευσαν αντίστοιχες ομάδες του παραλθόντος. Όλοι θέλουν να συμμετέχουν. Στους φλεγόμενους καταυλισμούς πάντως, η πολιτεία δεν είχε μοιράσει ούτε πυροσβεστήρες.

 

 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Long live the (new) King! Danny Ainge trusts the Process »