Giorgos B.

Giorgos P. : 'Eντιτορ της ιστοσελίδας. Εχω την εντύπωση ότι είμαι ένας σομελιέ του μπάσκετ. Ασχολούμαι με την εύρεση ιδανικών συνδυασμών κρασιού και φαγητού, με το τένις, το πινγκ πονγκ και τη μπασκετική ανάλυση. Γεννήθηκα το 1979 και είμαι από την Πόλη. Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο μπορεί κάποιος να τρώει ένα rib-eye ψημένο well done, αλλά πάλι, πολλά είναι τα πράγματα που δεν βγαζουν νόημα.

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017 09:17

Tι τον θέλει ο Ολυμπιακός τον Σπανούλη

14 επιθετικά ριμπάουντ κατέληξαν χθες βράδυ στα χέρια των παικτών της Φενέρμπαχτσε, έναντι μόλις 6 εκείνων του Ολυμπιακού. Οι Τούρκοι έκαναν επιπλέον τρία λιγότερα λάθη, τα οποία αν μπουν και αυτά στο μίξερ βγάζουν στο σύνολο 11 παραπάνω κατοχες για την ομάδα του Ομπράντοβιτς. Είναι πολύ δύσκολο να κερδίσει κάποιος εκεί υπό αυτές τις στατιστικές συνθήκες, αν και όχι απίθανο. Για να το πετύχει, θα πρέπει να σουτάρει πολύ καλύτερα από τον αντίπαλο. Ο Ολυμπιακός το κατέφερε , για αυτό και έμεινε ανταγωνιστικός μέχρι το τέλος, όταν και υπέκυψε πλέον στην τρομερή πίεση της Φενέρ , σε ένα σημείο που η απουσία του Σπανούλη φάνηκε περισσότερο από κάθε άλλη στιγμή στην σεζόν. Αν οι ερυθρόλευκοι είχαν στο παρκέ τον αρχηγό τους μόνο για τα τελευταία λεπτά, τότε θα είχαν φύγει νικητές και με το πλεονέκτημα έδρας στο τσεπάκι. Δεν τον είχαν.

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017 06:27

Μπόγιαν και Τζόρνταν

To Σαββατοκύριακο που πέρασε , την ελληνική μπασκετική επικαιρότητα απασχόλησαν κυρίως δύο θέματα. Πρώτα ο απαξιωμένος τελικός κυπέλλου, ένα παιχνίδι - δυσφήμιση , το οποίο ηδη πριν την έναρξη του είχε ντυθεί με όλα τα βρωμοκούρελα του άρρωστου ελληνικού παραγοντισμού/οπαδισμού. Και ύστερα, η συμμετοχή του Γιάννη Αντετοκούνμπο στο All Star Game, η οποία συνοδεύτηκε από υπερβολική προβολή, κορώνες, και ένα σωρό άλλα ευφυολογήματα που ουδεμία σχέση έχουν με τα άθλημα.

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017 05:55

Step back and fade away...

Σχεδόν σε κάθε "τελευταίο" παιχνίδι του Κόμπε Μπράιαντ γινόταν ένας χαμός, είχε προνοήσει πολύ καλά για εκείνο ο ίδιος, οι Λέικερς (που τον έβαζαν να παίζει ασταμάτητα) και το απαράμιλλο αμερικάνικο μάρκετινγκ. Η τελευταια χρονιά του Κόμπε ήταν μια περιοδεία, με περίπου 29 συν έναν επίσημους αποχαιρετισμούς και άλλα τόσα τιμητικά βίντεο. Μέχρι και στην Βοστώνη είχαν φροντίσει να ετοιμάσουν κάτι για το αντίο ενός εκ των κορυφαίων όλων των εποχών. Η ανακοίνωση της επικείμενης αποχώρησης από την αρχή της σεζόν έπιασε τους επικοινωνιακούς της σκοπούς, και για μία ολόκληρη σεζόν ο σταρ του L.A. ήταν ασταμάτητα στο επίκεντρο, με τα φώτα των προβολέων στημένα επάνω του. Πολύ πιο αθόρυβα, φέτος αποσύρεται ένας κάποιος Πολ Πιρς.

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017 12:16

#ΝΒΑVote, εσύ αποφασίζεις

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο θα γίνει ο πρώτος Ελληνας All Star, κάτι πραγματικά υπέροχο για τον ίδιο και το ελληνικό μπάσκετ. Είναι μεγάλος παίχτης και βασικά είναι ήδη (αγωνιστικά) ο καλύτερος Ελληνας παίκτης όλων των εποχών. Ποτέ άλλοτε δεν έφτασε παίκτης από την χώρα μας να αγωνίζεται ως ίσος ανάμεσα στους κορυφαίους του κόσμου , και φυσικά αυτό δεν γίνεται να περάσει έτσι. Πρέπει και εμείς να τον στηρίξουμε, ειδικά εάν δεν υπογράφει σημαίες. Εγώ έχω έναν φίλο εδώ στην γειτονιά που μια φορά υπέγραψε μία, και από τότε δεν του μιλάει άνθρωπος. Να φανταστείτε έγραψε τα παιδιά του στο τένις, και με πήρε και μένα η μπάλα. Είμαι βλέπετε έφορος στον τοπικό σύλλογο της περιοχής και μοιραία οι αποφάσεις μου έχουν αντίκτυπο.

Το πρώτο πράγμα που θυμάται κανείς από την Ζαλγκίρις των δύο τελευταίων χρόνων είναι πως ήταν ένα αίσχος. Το μπάσκετ που έπαιζε δεν έμοιαζε σχεδόν σε τίποτα με εκείνο το σπιρτόζικο της Λιθουανικής σχολής. Μονομαχίες κάτω από το καλάθι, ξύλο, πλάτη στην πλάτη και καταστροφή. Η ομάδα - σημαία της χώρας στο περυσινό τοπ - 16 είχε την δεύτερη χειρότερη επίθεση , σκοράροντας λιγότερο από ένα πόντο ανά κατοχή. Με τέτοια αποτελεσματικότητα μόνο την Μάλαγα μπορείς να ξεπεράσεις. Επίσης η άμυνα της δεν ήταν τίποτα το σπουδαίο και οι ήττες με μεγάλη διαφορά διαδέχονταν η μία την άλλη.

Λογικά και παράδοξα πράγματα συνέβησαν την 21η αγωνιστική της ευρωλίγκα. Στην πρώτη κατηγορία η νίκη της Ζαλγκίρις επί της κακής Μπαρτσελόνα, και το διπλό της Ρεάλ μέσα στην έδρα της πεσμένης Μπασκόνια. Ο Αλόνσο προσπάθησε να εξελίξει το προφίλ των Βάσκων, αλλά τελευταία η ζυγαριά γέρνει προς την αλλοίωση. Θα δούμε, έχει δρόμο ακόμα. Λογική επίσης και η νίκη της Εφές στο Βελιγράδι, καθώς ο Αστέρας δεν είχε την φρεσκάδα προηγούμενων αγώνων. Τι να πει κανείς όμως για το 16-43 του Ολυμπιακού στο ξεκίνημα, για τα 16/31 τρίποντα του ΠΑΟ και για την ανατροπή στο Μιλάνο; Τίποτε από τα τρία δεν το βλέπουμε συχνά. Μετά από αυτή την παλαβή αγωνιστική, ο Περάσοβιτς είναι αυτός που χαμογελά. Πάμε στις κατηγορίες μας.

Παρασκευή, 03 Φεβρουαρίου 2017 10:27

Μία εξήγηση για το 16 - 43.

Μόλις πριν τρεις ημέρες, σε ένα από τα ωραιότερα guest κείμενα που φιλοξενήσαμε σε αυτό τον ιστότοπο, ο Βαγγέλης Δούρος έγραψε για την πιθανότητα κάποιες ομάδες να παίζουν καλύτερα όταν λείπουν οι κατά τεκμήριο καλύτεροι παίκτες τους. Η συλλογιστική του ήταν μέσες άκρες η εξής: με την απουσία του παιχταρά, η ομάδα αναγκάζεται να αναζητήσει άλλους δρόμους, οι οποίοι είναι πρώτον περισσότεροι και δεύτερον πιο απροβλεπτοι. Ο Σπανούλης είναι σαν δρόμος ταχείας κυκλοφορίας, τον οποίον όλοι θέλουν να πάρουν, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα κάποιο μποτιλιάρισμα.  Φυσικα, αυτό δεν είναι κανόνας, και μια ιστορική αναδρομή στις περιόδους '13-'14 και '15-'16 δείχνει πως ο Ολυμπιακός χρειάζεται τα βαριά του χαρτιά. Πέρυσι π.χ. η απουσία του Λοτζέσκι ήταν καθοριστική, καθώς οι αποστάσεις στο παιχνίδι του Ολυμπιακού υπέφεραν και (ελέω Στρόμπερι, Χάκετ) δημιουργόταν συνωστισμός. Το ίδιο και εκείνες των Σπανούλη - Πρίντεζη στο τοπ-16 της δεύτερης "μπαρτζωκικής χρονιάς".

Ο Παναθηναϊκός, με τον Νικ Καλάθη σε μαύρα χάλια (πιθανό ένα απλό ντεφορμάρισμα) έχει στην Ευρωλίγκα ρεκόρ 3-3. Πριν από αυτό, και με τον Νικ να σηκώνει το βάρος στην περιφέρεια, είχε 9 - 6. Δεν είναι δύσκολο να συμπεράνει κανείς πως ο Καλάθης είναι βαρόμετρο. Όπως και πέρυσι, έτσι και φέτος, τα νούμερα του στα νικηφόρα παιχνίδια απέχουν κάμποσο σε σχέση με εκείνα που παρουσιάζει στις ήττες. Αυτά. Καλή σας ημέρα.

Οι τρεις πρωτοπόροι της Ευρωλίγκα τα βρήκαν πολύ σκούρα απέναντι σε θεωρητικά υποδεέστερους αντιπάλους. Από την ήττα ξέφυγε τελικά μόνο η Ρεάλ, η οποία χρειάστηκε ένα περίεργο σφύριγμα και μερικές στιγμές αληθινής έμπνευσης από τον Σέρχιο Γιουλ. Η 19η αγωνιστική είχε γενικά κάποια πολύ ωραία παιχνίδια, όπως το τουρκικό ντέρμπι ή η vintage αναμέτρηση στο Κάουνας, και τελικά έβγαλε στον αφρό τον... Ερυθρό Αστέρα. Οι Σέρβοι υποδέχονται απόψε τον ΠΑΟ, και αν νικήσουν κοιτάζουν ακόμη ψηλότερα. Ωραία παρέα, ας δούμε τις κατηγορίες του εμβόλιμου "μακρινού ριμπάουντ".

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017 10:27

To καταφύγιο των (χαμένων) ψηλών

Ο Ερυθρός Αστέρας εντυπωσιάζει στην φετινή ευρωλίγκα, συνεχίζοντας την επί τριετία ανοδική πορεία του στην διοργάνωση. Ο Ράντονιτς έχει κάνει φέτος κάτι που κάνει κάθε χρόνο. Ξεκίνησε με έναν πυρήνα παικτών, και στην πορεία βάσει των αναγκών προσέθεσε κι άλλους, με τον Ντιόν Τόμπσον να ισχυροποιεί ακόμη περισσότερο τους Σέρβους. Ο Τόμπσον ήρθε από την Γαλατασαράι ως αποτυχημένος , όπως τόσοι και τόσοι πριν από εκείνον στο Βελιγράδι. Μένει να αποδειχθεί αν θα έχει την αντίστοιχη δική τους πορεία και ας αγωνίζεται σε άλλη θέση. Αν αγωνιζόταν στην θέση 5 θα ήμασταν ήδη προετοισμένοι να δούμε παπάδες, ακριβώς όπως βλέπουμε φέτος από τον Όγκνιεν Κούζμιτς. Ο πρώην σέντερ του Παναθηναϊκού έβαλε το όνομα του σε μία λίστα ψηλών που όλο και μεγαλώνει: Των σέντερ που ήρθαν στον Αστέρα ως "τίποτα το σπουδαίο" και μέσα από το πρόγραμμα της ομάδας εξελίχθηκαν σε κάτι πραγματικά καλό. Ο Ράντονιτς φαίνεται πως έχει τον τρόπο του να αναδεικνύει το υλικό που έχει στα χέρια του, αξιοποιώντας τον κάθε έναν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στις τρεις μεγαλύτερες "αναγεννήσεις" του , όπως και στο τι συνετέλεσε σε αυτές.

LINEUP