Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016 09:34

Eσπρέσο: η τέχνη της απαξίωσης

Από :

Αυτές οι Τετάρτες πριν από κρίσιμους αγώνες στην Ευρωλίγκα έχουν μια ησυχία έως και αδιαφορία για καθετί αθλητικό στην έπαυλή μου στα Βόρεια Προάστια. Συνήθως βλέπω κάποια σειρά δίπλα στο τζάκι απολαμβάνοντας, όχι κρασί, αλλά καμιά μπύρα καθότι λίγο βλάχος. Μετά Πέμπτη και Παρασκευή αν δεν είμαι στο γήπεδο κάθομαι στην 50 ιντσών τηλεόρασή μου και σαν κάθε υγιώς σκεπτόμενος φίλαθλος περιμένω να χαρώ με τη νίκη της ομάδας μου και με την ήττα του αιώνιου αντιπάλου. Έτσι και χθες το βράδυ αφού τελείωσα με το βρετανικό The Voice είπα να χαζέψω στα ελληνικά κανάλια μήπως πετύχω κάτι που θα μου κεντρίσει το ενδιαφέρον.

Αποφεύγοντας με μαεστρία τον εμετό στη θέα του Αρναούτογλου, το ζάπινγκ σταμάτησε στη θέση 109 της νόβα όπου είναι ο ALPHA. Ο μέγας μέντορας του lifestyle Πέτρος Κωστόπουλος είχε καλεσμένο τον Νίκο Αναστόπουλο.

Σκουπιδότοπος.

Σαν κλασικός Έλληνας άρχισα να κράζω και να λέω «μα καλά ποιοι βλέπουν τέτοιες φτηνές αντιγραφές αμερικανικών σόου», χωρίς όμως να αλλάζω κανάλι. «Μα καλά τι βόθρος είναι αυτός;;». Το 109 όμως εκεί. Ο λόγος δεν ήταν φυσικά ο Κωστόπουλος καθώς δεν είχα ανάγκη να μάθω ούτε τι αυτοκίνητο πρέπει να έχω, ούτε τι πουκάμισο πρέπει να φοράω, ούτε σε ποιο μαγαζί πρέπει να πηγαίνω για να βρίσκω τις σωστές γκόμενες.

Ουστ συγχύστηκα. Επιστρέφω.

Ο λόγος λοιπόν που το κανάλι δεν άλλαξε ήταν αυτό το φεστιβάλ της τριχοφυΐας, αυτό το καλτ είδωλο της δεκαετίας του '80,  ο μακρινός ξάδερφος του Φρόντο, ο Νίκος Αναστόπουλος. Πριν από 1,5 μήνα ο συμπαθής παλαίμαχος ποδοσφαιριστής είχε «ξαναχτυπήσει» αναφέροντας σε συνέντευξή του στο sdna.gr: "Ο Ομπράντοβιτς, μιλώντας αντικειμενικά και όχι ως Ολυμπιακός, είχε παιχταράδες στον Παναθηναϊκό. Εντάξει, πήρε ένα Κύπελλο με την Μπανταλόνα. Μόνο αυτό έχει να επιδείξει όμως. Δεν είχε διάρκεια".

Εντάξει, και εγώ αντικειμενικά μιλώντας και όχι ως Παναθηναϊκός, όταν το διάβασα αυτό λιποθύμησα από τα γέλια. Ο σύλλογος «Άλμα», όπου γίνονται συνεδρίες από ανθρώπους που υποφέρουν από ήπιας μορφής κατάθλιψη, κοντεύει να κλείσει από τότε. Μαζεύονται οι άνθρωποι σε κύκλο να πουν τα προβλήματά τους, στην αρχή της συνεδρίας διαβάζει ο γιατρός αυτή τη δήλωση του Αναστό, και φεύγουν όλοι με αναφιλητά από τα γέλια. Το συμπέρασμα που έβγαλα τότε είναι πως η συγκεκριμένη δήλωση δεν αξίζει περαιτέρω αξιολόγησης.

Χθες το βράδυ λοιπόν μετά από ερώτηση του Τόλη Κοτζιά ο Αναστόπουλος επανέλαβε πάνω-κάτω την ίδια άποψη για τον Ομπράντοβιτς: «Τα 'χει πάρει όλα με παικταράδες. Για να δούμε στη Φενέρ θα το πάρει φέτος; Πέρσι πήγε ημιτελικά και χαιρέτησε νωρίς. Το έχει πάρει με την Μπανταλόνα. Κοιμήθηκε ο Θεός και το πήρε, δεν μπορούσε να πάει η Ρεάλ τότε και πήγε με τύχη η Μπανταλόνα. Για να δούμε με την Φενέρ θα το πάρει; Στον Παναθηναϊκό είχε Σπανούλη, Διαμαντίδη, Μπατίστ, Τσαρτσαρή. Παιχταράδες». Είπα λοιπόν να πάρω το ρίσκο και να κάνω τη βουτιά στον πολυσύνθετο μηχανισμό σκέψης του ανθρώπου αυτού και προσπαθήσω να ερμηνεύσω τι θέλει να μας πει.

Δεν τα κατάφερα. Δηλώνω μικρός και ανυπόστατος μπροστά στο μέγεθος αυτής της μορφής του Κολωνακίου.

Παρ’ όλα αυτά η προσπάθειά μου είχε κάποια μηδαμινά αποτελέσματα. Η τωρινή του δήλωση είναι αλήθεια πως με βοήθησε να καταλάβω τι εννοούσε στην παλιά όταν έλεγε «δεν είχε διάρκεια». Αυτό που ενόχλησε τον Αναστόπουλο είναι πως ο Ομπράντοβιτς δεν συνέχισε την καριέρα του με μπάτζετ σαν της Μπανταλόνα. Δεν του κάνουν ρε παιδί μου τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά του Αναστό. Θέλει φτώχεια. Θέλει μικρά παιχτάκια να διψάνε για διακρίσεις που να μπαίνουν μέσα, να μασάνε σίδερα και να κάνουν ρόμπες τις βεντέτες. Αμφιβάλω αν γνωρίζει γι αυτό της Παρτιζάν. Για τον τίτλο του 1994 όμως είχε να δώσει την πλήρως επιστημονικά καταρτισμένη εξήγηση ότι «κοιμήθηκε ο Θεός».

Φυσικά ο δημοσιογράφος τη δέχεται αυτή την απάντηση, αφού επαγγελματίας προπονητής είναι ο άνθρωπος κάτι παραπάνω θα ξέρει. Στην επόμενη συνέντευξη προτείνω στον Αναστόπουλο να πει ότι το 2002 στη Μπολόνια ο Ομπράντοβιτς το πήρε επειδή ο Τζινόμπιλι ήταν ματιασμένος, ενώ το 2007 τον βοήθησε το γεγονός ότι την μέρα του τελικού ο Παπαλουκάς είχε τον Κρόνο στον Ερμή, και όπως όλοι ξέρουμε όταν αυτό συμβαίνει στα επαγγελματικά δεν γνωρίζεις επιτυχίες. Ίσως να ήταν καλή μέρα για τον τότε άσο της ΤΣΣΚΑ να κάνει σχέση, όχι όμως για να σηκώσει το τρόπαιο.

Στην αρχή λοιπόν γέλασα με όλη αυτή την προσπάθεια αποκαθήλωσης του Σέρβου προπονητή από τον Νίκο Αναστόπουλο. Μετά είδα το γεγονός με μεγαλύτερη συμπάθεια. Σκέφτηκα ποιος ξέρει, ίσως έχε ανασφάλειες και προσπαθεί με πομπώδεις εκφράσεις να χαλάσει την εικόνα ενός άλλου επαγγελματία που όσο να ναι είναι επιτυχημένος. Μα δεύτερη αναφορά σε ένα μήνα; Ίσως να είναι αυτό που λένε οι Αμερικανοί attention whore. Το δέχομαι. Με το στυλ το μάγκικο, του γνώστη, του τιτάνα της φιλοσοφίας με ύφος «δε θα μου πεις εσύ εμένα», έχει βάλει στόχο να σε λίγα χρόνια να έχει αφανίσει τον Αλέφαντο από το βασίλειο της γραφικότητας και της νοοτροπίας #δεν_έχω_ιδέα_τι_μου_γίνεται #θα_λέω_ότι_παπάρα_θέλω_για_να_με_παίζουν_στην_τηλεόραση.

Aφήνω για το τέλος κάτι που βρήκα στα στα ιατρικά μου journals και επισυνάπτω κάποια χαρακτηριστικά από ένα σύνδρομο που πιθανολογώ πως ταλαιπωρεί κάμποσο κόσμο, και που δεν έχω ιδέα αν έχει οποιαδήποτε σχέση με την δική μας περίπτωση. "Τhe stereotype is that the smaller male with short man syndrome would be aggressive, likely to shout and talk loudly and seek attention and eager to prove themselves. Many people compare the typical short man complex to that of a smaller dog – which many note are often noisier and more aggressive than larger more docile dogs. Other personality traits have also been linked to Napoleon syndrome – for instance risk taking behavior and jealousy."

Δεν είναι απαραίτητα κακό να έχεις κάποιο σύνδρομο. Εγώ ας πούμε έχω σύνδρομο καταδίωξης, και γι αυτό δεν πάω ποτέ σε καρτ. Καταρρέω.