Σάββατο, 22 Απριλίου 2017 09:13

Στα δίχτυα των προσαρμογών

Από :

Ενα γαμημένο side pick που οδηγούσε σε post up μετά από switch έκανε όλη την ζημιά στον Ολυμπιακό στο πιο κρίσιμο σημείο της δεύτερης αναμέτρησης με την Εφές. Ο Περάσοβιτς, έβγαζε τον Γκρέιντζερ μέσα από σκριν στο πλάι, ο Μπράουν σκρίναρε και κατόπιν έβαζε τον Σπανούλη στην πλάτη και διάβαζε την άμυνα. Το 65 - 58 του Ολυμπιακού έγινε με δύο τρίποντα και ένα δίποντο 65 - 66 και το παιχνίδι έγινε ντέρμπι. Όχι ότι δεν ήταν πιο πριν, απλώς οι ερυθρόλευκοι έδειχναν να είχαν βρει τον τρόπο να ξεφύγουν με την νίκη. Οι φάσεις αυτές όμως ήταν καθοριστικές, καθώς η άμυνα δεν μπόρεσε να τις διαβάσει σωστά. Πρώτα έστελνε βαθειές βοήθειες που άφηναν παίκτες ελεύθερους στο τρίποντο, και έπειτα άφησε τον Σπανούλη να παίξει μόνος, με αποτέλεσμα το κάρφωμα του Μπράουν. Γιατί άραγε δεν ακολουθήθηκε η τακτική του πρώτου αγώνα και ο Γκρέιντζερ δεν αφέθηκε να σουτάρει; Ακούγεται εύκολο, αλλά καμμιά φορά η επίθεση μπορεί να αναγκάσει στην αλλαγή, να κάνει force the switch που λένε.

To μπάσκετ είναι ένα παιχνίδι που κρίνεται σε δυο πράγματα. 1. Τις λεπτομέρειες 2. Ο,τι συμβαίνει πιο πριν, ώστε τελικά να φτάσει κριθεί στις λεπτομέρειες. Σας φώτισα; Στις λεπτομέρειες ανήκουν ένα χαμένο αμυντικό ριμπάουντ μετά από τούβλο, δύο άστοχες βολές , ένα φόλοου που δεν μπήκε, ένα ελευθερο τρίποντο της τελευταίας στιγμής που θα μπορούσε να πάει μέσα. Στα "πιο πριν" ανήκουν οι προπονητικές προσαρμογές, η εκτέλεση τους, και η αντίδραση του αντιπάλου σε αυτές.

Πριν δύο μέρες το προπονητικό τιμ του Ολυμπιακού έδειξε εξαιρετικά προετοιμασμένο από άποψη scouting και διαβάσματος των μειονεκτημάτων του αντιπάλου. Μετά από το πατατράκ, ο Περάσοβιτς άλλαξε κάποια πράγματα που ήταν αναμενόμενα. Ηθελε να ξεκινά τις επιθέσεις του με τον Γκρέιντζερ, δηλαδή τον γκαρντ που είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί από το no-Hackett ρόστερ. Επίσης ήθελε να τις ξεκινά από χαμηλά, ώστε να προκύπτουν συνεργασίες μέσα στην ρακέτα, εκεί όπου θεωρητικά η Εφές εμφανίζεται πιο δυνατή (όχι από τον Ολυμπιακό, αλλά από τον εαυτό της). Εστησε high - low συνεργασίες, έκανε το post up σημαία και ευτύχησε να έχει τον Ντάνστον στην καλύτερη βραδιά της σεζόν, καθώς έκανε πράγματα που δεν κάνει συνήθως. Εβαλε βολές και πάσαρε.

Ηταν και αυτό αναμενόμενο, καθώς ο βασικός σέντερ της Εφές έπρεπε με κάποιο τρόπο να μπει στο παιχνίδι. Καθώς αυτές οι συνεργασίες απέδωσαν και ο Ολυμπιακός αναγκάστηκε να κλείσει προς τα μέσα, τότε ανέλαβε δράση ο Χάνικατ από το πλάι, με τις επαναφορές των δυο Παπ επάνω του να μην είναι και οι καλύτερες. Το όλο σχέδιο υποστηρίχθηκε σε περιστάσεις και από ένα αναπάντεχο σχήμα, το δίδυμο ψηλών Ντάνστον - Κερκ. Προέκυψε ως ανάγκη μετά τα αρχικά όργια του Γιώργου Πρίντεζη και συνεχίστηκε τελικά ως τακτική, με τον Τόμας να πηγαίνει εμφανώς πίσω στο rotation. O Kερκ έβαλε τελικά και το ορειβατικό καλάθι της νίκης, με την απουσία του Μιλουτίνοφ λόγω τραυματισμού να είναι καθοριστική και στις δύο άκρες του γηπέδου. Τα 30 τρίποντα των ερυθρόλευκων θα ήταν λιγότερα, αν πατούσε η μπάλα στον μοναδικό ψηλό που μπορεί αυτή την στιγμή να δείξει κάποια ποικιλία στο ποστ παιχνίδι του.

Ο Γιανγκ πάντως δεν πήγε καθόλου άσχημα, έδεσε την αμυντική λειτουργία στο δεύτερο δεκάλεπτο και προσέφερε πόντους. Ήταν ο μόνος εκ των υπολοίπων (πλην των δυο σταρ) που είχε σταθερά ωφέλιμη παρουσία. Το ντεφορμάρισμα του Μπιρτς στοιχίζει κάμποσο, αλλά έστω κι ετσι ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να είχε κάνει το 2-0 αν ήταν λίγο προσεκτικότερος στην επίθεση. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος αναφέρθηκε κυρίως στα αμυντικά προβλήματα στην συνέντευξη τύπου. Δεν είχε άδικο, αλλά από την άλλη πρέπει να σας πω ότι κάτι λείπει από την περιγραφή της εικόνας. Αυτό είναι πως ο Ολυμπιακός , παρασυρόμενος ίσως από την καταπληκτική βραδιά του Σπανούλη, κάπου ξέχασε πως εκτός από εκείνον υπάρχει και αντίπαλος, ο οποίος μάλιστα διαθέτει αμυντική μαύρη τρύπα. Στα τελευταία λεπτά του αγώνα ο Ερτέλ δεν στοχεύθηκε ποτέ από τον Γκριν, καθώς ο τελευταίος δεν πήρε την μπάλα , και όταν την πήρε δεν του δόθηκε ένα σκριν. Στο πρώτο παιχνίδι ο Ουότερς με τον Μάντζαρη άλλαξαν τα φώτα στον Γάλλο, ενώ χθες στα κρίσιμα σημεία η ομάδα ξέχασε να μοιράσει το παιχνίδι της και να επιτεθεί πάνω του, έστω και λίγο. Αν προσωπικά έχω ένα παράπονο, είναι αυτό και μόνο αυτό.

Κατά τα λοιπά, δύσκολα μπορεί κανείς να δείξει με το δάχτυλο κάποιον υπεύθυνο για την ήττα. Ο αντίπαλος προασρμόστηκε, έπαιξε σε αναπάντεχα χαμηλό ρυθμό και στόχευσε σε σωστά σημεία. Το ζήτημα είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα, καθώς το μπαλάκι των προσαρμογών περνάει πλέον στο στρατόπεδο των Πειραιωτών. Η Εφές παρουσίασε τα νέα της χαρτιά, τα οποία είναι σαφώς και τα τελευταία, βάζω την υπογραφή μου. Μπορεί όμως να είναι αρκετά, εάν ο Ολυμπιακός δεν λύσει τους γρίφους. Τι θα κάνει άραγε αν το δίδυμο ψηλών εμφανιστεί εκ νέου; Μια λύση (με όποιες θυσίες την συνοδεύουν αμυντικά) θα ήταν ίσως ο Παπαπέτρου να ξαναπάει στην θέση 4, ώστε να ανοίξουν αποστάσεις και χώροι. Απόντος Λοτζέσκι όμως αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο και απαιτεί ακριβέστατο σχεδιασμό επί χάρτου. Ως γνωστόν οι αγώνες φέρνουν αναπάντεχα γυρίσματα.

We will see. Το ζευγάρι είναι πλέον στο 50 - 50 και εκείνος που έχει νέα όπλα να παρουσιάσει είναι ο φιλοξενούμενος, ο οποίος καλείται να ξαναβρεί πολυφωνία. Οτιδήποτε λιγότερο από ενα νέο ντέρμπι θα εκπλήξει τον οποιονδήποτε, είτε θετικά είτε αρνητικά. Η Εφές πάντως εξακολουθεί να διαθέτει τα ίδια μειονεκτήματα.

Υ.Γ. Τα χαιρετίσματα μου στα παιδιά που βλέπουμε μαζί παιχνίδια στο ΣΕΦ με το διαρκείας μας. Είπαμε πότε θα τα ξαναπούμε φίλοι.